In maart 2009 publiceerde de Baac een actualisatie van de archeogische verwachtingskaart van de gemeente Veghel. Dat zijn de vroegere gemeentes Veghel en Erp samen. Deze kaart is gebasseerd op wat de Baac een "archeologhische eenhedenkaart" noemt. Op deze kaart zijn de laandschappelijke eenheden als dekzandruggen, beekdalen en stuifzanden weergegeven. De dekzanduggen kregen daarbij een hoge archeologische verwachting. "Vlaktes met ten dele verspoeld dekzand" kregen bijvoorbeeld een lage archeologische verwachting.

Aan de hand van ons onderzoek is daar van alles over te zeggen, maar die analyse komt later, als de reconstructie van Veghel afgerond is. Hier is het voldoende te constateren dat de dekzandruggen over het algemeen tot de oudste ontginningen horen en over het algemeen voor rond 1190 van de wildernis in particuliere handen gekomen zijn. In die zin is de archeologische eenhedenkaart een nuttig hulpniddel bij de econstructie. De kaart wordt echter terughoudend gebruikt, er zijn op voorhand niet al te veel conclusies aan verbonden. De kaart wordt meer gebruikt ter bevestiging van wat uit andere bronnen naar voren komt.

Er was rond 1200 veel meer particuliere grond dan de dekzandruggen, maar veel grond werd niet (lang) gebruikt als akker. Archeologisch zijn deze oude particuliere bezittingen niet of nauwelijks te onderscheiden van veel recentere uitgiften.

Klik hier voor de archologische eenhedenkaart.