Op perceel nr. 23, deel c rustte in de achttiende eeuw eeuw een cijns te betalen aan de heer van Helmond. Deze cijnzen waren verbonden aan percelen die in de periode 1190-1314 van de gemene gronden aan particulieren verkocht waren. In de administratie van de cijnzen van de heer van Helmond van de 16de, 17de en 18de eeuw treffen we deze cijns aan onder nummer Hm-7. In de oude cijnsboeken van de vijftiende eeuw heeft deze cijns nummer Hm-118.

In 1599-1600 werd de cijns betaald uit een "Aabempt aent Havent". De cijns is in de vijftiende en zestiende eeuw nooit opgesplitst, zodat we aan mogen nemen dat de cijns ook in 1406 en wellicht ook al eerder op deze beemd aan het Havelt verbonden was.

De oudst bekende cijnsbetalers zijn de kinderen van Godefridus van Lancvelt, die in 1406 aan de heer van hertog een cijns betalen van 15 oude penningen uit het goed dat eerder van Petrus van Keeldonc was. Die 15 oude penningen betekenen dat het oorspronkelijk uitgegeven perceel - omgerekend volgens de gebruikelijke norm - 15 lopens was.

Perceel nr. 23 is slechts 5 1/2 lopens groot. In deze reconstructie gaan we er van uit de in 1190-1314 uitgegeven grond perceel nrs. 20 t/m 23 betreft.

De meeste beemden waren in Veghel al voor 1190 uitgegeven, maar een deel werd pas in 1190-1314 of nog wat later aan particulieren verkocht.