Foto's Huizen Kroniek

Kroniek van het jaar 1988

Brabants Dagblad, 7 januari 1988   Zijtaart start met pronkzitting

In de gymzaal van de Zijtaartse Molensteen gaat carnavalsvereniging De Reigers zaterdag van start met de eerste pronkzitting van de regio. Vanaf 8 uur begint de pretmolen te draaien. Hoogtepunt van de avond is de bekendmaking van de nieuwe prins en het afscheid van Jan d'n Derde en adjudant Jos. Ook voor jeugdprins Herman en prinses Annemarie valt het doek.

De show bestaat uit veel muziek, zang en dans. Maar ook gekke acts en kolderieke toespraken zullen de zaal amuseren. De feestzaal is al uitverkocht. Naast veel plaatselijk talent als Raad van Elf, de groep ZOT, de KVB en de drumband zijn er ook gasten die aan het programma van De Reigers meewerken.

Rini van Os uit Veghel, Ad Verbakel uit Gemert en Herman Brogmans uit Reusel behoren tot de kletsmajoors. Uit Zijtaart zelf klimt Laura van de Braak in de ton. De muziek is in handen van De Boemelaars.
Brabants Dagblad, 6 januari 1988   In zaal Versantvoort te Zijtaart wordt vrijdagavond gekaart ten bate van de geestelijke gehandicapten. Om half acht komen de kaarten op tafel.
Brabants Dagblad, 6 en 8 januari 1988   Geert Brugmans werd vrijdagmiddag de nieuwe jeugdprins van De Reigers in Zijtaart. In de Molensteen is hij gisteren geinstalleerd in het bijzijn van de schooljeugd van de hoogste klassen. Hij wordt bijgestaan door prinses Judith (van de Klok) wiens tweelingbroer Martijn tot adjudant werd genoemd. ook de door de jeugd gekozen raad van elf wordt geinstalleerd.

Voor namen zie de fotogalerij 1981-1990.






De 'grote'prins van De Reigers wordt vanavond bekend gemaakt tijdens de jaarlijkse pronkzitting. Morgen recipieert hij in de Molensteen van half twee tot half vijf.
Rouwadvertentie   Op 8 januari overleed na een kortstondige ziekte Tinus Ista op 67-jarige leeftijd.
 
Stencil van de Evenementengroep   Op 9 januari organiseerde de Evenementengroep een kerstbomenverbranding op het terrein achter de Edith Steinschool. Voor elke ingeleverde boom boom werd er per kind een lot uitgereikt. Vlak voor de kerstbomenverbranding om 17.30 uur was er de trekking van de loterij.
 
Brabants Dagblad, 9 januari 1988   Bromfietser gewond in Zijtaart

Bij een verkeersongeval in Zijtaart is gisteravond een bromfietser uit Dongen gewond geraakt. De Dongenaar werd met een aantal breuken in het Sint Josefziekenhuis te Veghel opgenomen.

Het ongeluk gebeurde op de kruising Biezendijk-Corsica. Een personenauto, bestuurd door een inwoner van Veghel, reed over de Biezendijk in de richting Corsica. Volgens de politie verleende de Vegelaar geen voorrang aan de 44-jarige bromfietser uit Dongen, die over de voorrangsweg Corsica reed.
Brabants Dagblad, 11 januari 1988; Veghelse Courant, 13 januari 1987   Prins Martien d'n Urste gaat de scepter zwaaien bij het carnaval van de Reigers in Zijtaart. Zaterdagavond werd de nieuwe prins onthuld tijdens de pronkzitting in de Molensteen. Adjudant van de prins is Toon van de Akker (38).

Martien van de Braak (42), gehuwd en vader van 3 kinderen, is van geboorte een Knoeris ofwel een Udenaar. De nieuwe prins kwam uit een grote friteszak te voorschijn. Van de Braak heeft een winkel in Zijtaart. Hij behoorde volgens velen zeker niet tot de kandidaten, want hij had alle repetities in de groep Z.O.T. meegemaakt. Die groep zou in het programma van de pronkzitting zitten.

Zaterdagavond trad prins Martien even op met zijn collegae. De 'oude' prins Jan d'n Derde (Jan van Boxmeer) werd met een kruiwagem em tussen de melkbussen weer naar het boerenbedrijf afgevoerd. Voor het carnaval is hij echter niet verloren. Hij gaat de raad van elf completeren waarin Henri Jonkers is weggevallen.
Brabants Dagblad, 12 januari 1988   Leuke pronkzitting in Zijtaart

De pronkzitting in Zijtaart werd na afloop gekenmerkt als 'een echte goeie'. Er was veel sfeer in de zaal en het publiek was gul met applaus. Grootste uitsmijter was het optreden van de groep Z.O.T. (Zijtaartse ondernemers), die de finale voor hun rekening namen. Deze meidengroep keeg het publiek met hun act van de stoelen en veelvuldig klink het 'bis-bis' door de stampvolle zaal.















De drumband had voor een verkwikkende opening gezorgd  met onder andere een clownsnummer, een impressie van de Russische clown Popov. De vrouwen van de KVB waren op dreef en leverden met hun gekakel een uitstekende prestatie. De raad van elf zette met het circus Fiasco De Molensteen letterlijk en figuurlijk op stelten. De tonpraters, onder wie Veghelaar Rini van Os en Laura van de Braak wisten het publiek uitstekend te vermaken.
Foto's: collectie carnavalsvereniging   De prinsenreceptie







Foto's: collectie carnavalsvereniging   Reigers plaatsen




 
Foto's: collectie carnavalsvereniging   Ouderenavond




 
Brief van de cooperatieve verenigign B.O.E.R. aan veehouders van 12 januari 1988   Het bestuur en de adviescommissie adviseert alle agrarische ondernemers geen overschotheffing te betalen voordat bekend gemaakt is waarvoor het gebruikt gaat worden. Daarbij roepen wij alle agrarische ondernemers op om op woensdag 20 januari aanstaande om 9 uur samen te komen bij de C.H.V. Rijksweg te Veghel om massaal mee naar 's-Gravenhage te trekken, waar een gesprek met minister Braks en minister Nijpels plaats zal vinden met het bestuur en de adviescommissie. Graag zouden wij willen dat Uw autos worden voorzien van een zwarte vlag aan de antenne.

Voor meer informatie kunt U terecht op de navolgende telefoonnummers: (in total 26 uit de regio, waaronder Tijn van de Tillaart en Jan van Boxmeer uit Zijtaart).
Brabants Dagblad, 12 januari 1988   De K.V.O. Zijtaart meldt de volgende aktiviteiten: 11 en 18 januari sieraden maken van 20.00 - 22.00 uur bij mevrouw Vijfeijken, Maplehof 2, Mariahout. 18 januari liederenavond om 20.00 uur in zaal Slaats in Mariahout en elke dinsdag van 21.30 - 22.30 uur zwemmen in overdekt zwembad De Beemd in Veghel.
Brabants Dagblad, 15 januari 1988   Nieuwjaarsconcert in Zijtaart

Het jongerenkoor van de Sint Lambertusparochie te Zijtaart zal zondag voor het eerst een optreden verzorgen buiten de liturgie. In samenwerking met fanfare Sint Cecilia wordt in zaal Versantvoort een concert gegeven dat om half twaalf begint.

Het jongerenkoor werd ongeveer een jaar geleden opgericht en telt een twintigtal leden. De zanggroep wordt ondersteund door diverse instrumenten. De leiding is in handen van Angelique van Berlo. Op het repertoire van het koor staan enkel populaire songs en gospels.

Het fanfarecorps van Sint-Cecilia brengt onder leiding van Jos Banens licht klassieke, maar ook populaire nummers ten gehore. De drumband speelt een eigen compositie van instrukteur Joop Bertrums. Het majorettencorps onder leiding van Franka Fabrie presenteert een show op muziek van Happy Sound Selectie van Cees Vlak.
Brabants Dagblad, januari 1988   Geen subsidie aanschaf orgel koor Zijtaart

Ouderenkoor De Vrolijke Zangers in Zijtaart krijgt geen subsidie van de gemeente Veghel om een nieuw orgel aan te schaffen. Het koor had het verzoek gedaan in het kader van het flankerend ouderenbeleid. Maar volgens het college past die aanvraag daar niet in. "Er bestaat geen relatie tussen kooractiviteiten en een streven om zelfstandigheid en zelfredzaamheid te bevorderen binnen een zelfgekozen woonomgeving", aldus B. en W.

De comissie welzijn bespreekt het rapport over de regionale muziekschool. In dat rapport wordt een nieuwe organisatie- en subsidiestructuur voorgesteld. B. en W. stellen onder meer voor om met het rapport in te stemmen en de subsidie voor dit jaar vast te stellen op ruim 420.000 gulden.
 
Rouwadvertentie; Brabants Dagblad 3 fenruari   Op 29 januari overleed op 66-jarige leeftijd na een kortstondige ziekte Harrie Bolk. Hij werd begraven op 2 februari.


In Zijtaart is gisteren onder grote belangstelling Harrie Bolk begraven. Fanfare St,  Cecelia en het bejaardenkoor luisterden de uitvaartplechtigheid in de Lambertuskerk op. Harrie Bolk was een zeer bekende figuur in Zijtaart en directe omgeving. Als dorpsbakker heeft hij alle ontwikkelingen in het Veghelse kerkdorp meegemaakt. Bij zijn pensionering droeg hij de bakkerszaak over aan zijn dochter en schoonzoon.

In het plaatselijke gemeenschapsleven was Bolk actief in het Oranjecomite, fanfare St. Cecilia, bejaardenkoor De Vrolijke Zangers en de jagersvereniging. Hij was meer dan veertig jaar bassist in de fanfare en bekleede functies in het hoofd- en dagelijks bestuur. Ook in de blaaskapel De Boemelaars was Bolk een actief lid.
 
Brief van Mari van Asseldonk aan zijn broer Martien op 4 februari 1988   De foto van ons pap (Piet van Asseldonk in een zwembad in Sri Lanka) hangt al ongeveer een maand bij Ton (de Rooy) achter de bar en voor het raam, prachtig.




Schaatsen hebben we nog niet gekunnen. Tot op heden zijn er nog maar ongeveer 5 nachten geweest dat een graad of 3 tot 5 oC gevroren heeft. Voor de rest regent het zeer veel, het is een van de natste maanden januari van deze eeuw.
 
Brabants Dagblad, 10 februari 1988   De Reigers

In Zijtaart zwaait prins Martien D'n Urste de scsepter over De Reigers. Zijn programma is:

Zaterdag 13 februari:
13.49 uur: start carnavalsoptocht vanaf pakhuis Soffelt
17.30 uur: prijsuitreiking in de Molensteen










Zaterdag 13 februari:
20.00 uur: disco-avond in de Molensteen
23.00 uur: bezoek van de prins aan cafe Versantvoort

Zondag 14 februari:
9.45 uur: eucharistieviering






Zondag 14 februari:
13.00 uur: optocht Veghel
17.00 uur: matinee Bresco-bar, waar ook 's avonds het feest in volle gang is

Maandag 15 februari
10.00 uur: ziekenbezoek










Maandag 15 februari
14.00 uur: jeugdmiddag voor jeud en ouders in de Molensteen
17.30 uur: bezoek klooster








Maandag 15 februari
21.00 uur: bezoek van de prins aan de Bresco-bar

Dinsdag 16 februari
21.00 uur: samenkomst raad en blaaskapel in cafe Versantvoort
22.30 uur: vertrek voor sluiting carnaval in de Bresco-bar
 
Foto's: collectie carnavalsvereniging   Afscheid van de reiger







 
Notulen ponyclub   Op 11 februari 1988 hield ponyclub De reigertjes haar voorjaarsvergadering om 8 uur in zaal Versantvoort. Van het bestuur waren Mies van Asseldonk en Karel Bekkers aftredend. Ze werden beiden met meerderheid herkozen. Karel bedankt ook namens Mies alle leden voor vetrouwen in hen gesteld.
 
Brabants Dagblad, 12 februari 1988   KVB Zijtaart

De Katholieke Vrouwenbeweging Brabant afdeling Zijtaart heeft een ander bestuur. Tijdens de jaarvergadering werd afscheid genomen van mevrouw M. Durinck. Haar plaats wordt ingenomen door A. Dijkstra.
Brabants Dagblad, 13 februari 1988   Zijtaartse carnavalsclub beleeft vandaag 22ste optocht

"Als er met carnaval wordt gezegd dat er door de door de straten van Kuussegat een mooie optocht is getrokken, dan kan men rustig stellen dat Zijtaart aan het carnavaleske spektakel een flinke bijdrage heeft geleverd. Zijtaart drukt heel duidelijk zijn stempel op de Kuussegatse optocht en steelt er de show." Het zijn woorden van Theo van Asseldonk, voorzitter van De Reigers.

De Zijtaartse carnavalsclub viert vandaag een jubileum. Vandaag immers, om elf minuten voor twee, trekt voor de 22ste keer de optocht door het Veghelse kerkdorp. Volgens Van Asseldonk belooft het weer "een hele goeie" te worden. "In Veghel zien ze ons mar wa ger komme. De Kussegatters kunnen ons niet missen en wij goan ger nar Veghel toe", zegt Van Asseldonk. "Om de eer, jawel, maar ook om de poen. De Reigers pikken in Veghel nogal wat prijzen weg. De jongens vinden het dan ook best de moeite waard het water over te steken.

Er zijn ook best andere redenen waarom Zijtaart het belangrijk vindt zo massaal in de Kuussegatse optocht aanwezig te zijn. "Als klein dorp willen wij het grote Veghel aftroeven, wij willen beter zijn dan Veghel. Dat is de onderlinge rivaliteit op carnavalsgebied. Dat mag, het werkt stimulerend. Het zijn vooral de jongerengroepen die er in Zijtaart een erezaak van maken om de eerste prijs binnen te halen. Vooral bij de wagenbouwers leeft dat sterk. Groepen als Knoei, de Schuimhappers, Logten Timmer, Bras, de Loatkommers en de Boerenbuitenrockers zijn al weken bezig met hun creaties."

"Hier in Zijtaart staat de eer voorop. Een gewone beker blijkt na afloop goud waard te zijn. De prijsuitreiking is meestal een van de hoogtepunten van het carnaval hier. Daarom zijn we dit jaar met de prijsuitreiking verhuisd  van de Bresco Bar naar de Korenmolensteen. Met onze hospes hebben we goede afspraken gemaakt. Hij neemt de tap mee naar de Molensteen. Zo werkt dat in Seitert!"

Man van het eerste uur en grote stimulator van De Reigers was Evert Bosch. "De eerste jaren waren de optochten vaak kort, maar krachtig. Vaak werd 's zaterdagsmorgens nog snel een wagen in elkaar gezet, of werd nog vlug wat kleinvee met kooi en al op de wagen geladen om 's middags mee te kunnen doen. Geleidelijk groeide het besef dat men door meer tijd in de voorbereiding en afwerking te steken ook een beter resultaat kreeg."

Van Asseldonk vindt dat de Zijtaartse optocht is uitgegroeid tot een van de beste in de streek. "Hij is ook uniek", meent de voorzitter. "Iedereen doet mee in de optocht: ouderen, jongeren, kinderen, buurtschappen, clubs, noem maar op. We hebben een jury met kennis van zaken waarin Ton Rietbergen al voor de 22ste keer actief is en we hebben een goede begeleiding in de stoet. We hebben ook steeds lachwekkende figuren in de optocht. Daarachter gaan de namen schuil van Jan van Nunen, bekend van tv, Ardi Kremers, Mien van der Heijden en nog anderen."

Met gepaste trots vertelt Van Asseldonk wat Zijtaart allemaal wel heeft, maar ook wat het niet heeft. "We hebben in het muzikale Zijtaart te weinig muziek in de oprocht. Het is niet te geloven, maar toch is het zo. We hebben al eens voorgesteld de fanfare in groepjes te splitsen, maar bij St. Cecilia staat de eenheid voorop. Wat ons wel gelukt is dat er vandaag een record-aantal van 65 groepen klaar staat om van de 22ste optocht in Zijtaart iets moois te maken."
Brabants Dagblad, 15 februari 1988   Jubileumoptocht van Reigers moeite waard

De carnavalsoptocht die zaterdagmiddag door Zijtaart trok, was het aanzien zeker waard: aardige groepen, een aantal hele goeie wagens, leuke individuelen. mooi weer en meer publiek dan ooit tevoren. Het was de 22ste optocht in Zijtaart en het jubileum kreeg natuurlijk aandacht. "Reigers, zo trots als een pauw", luidde het opschrift bij een parmantig stappende pauw in de optocht. En een aantal dames liet blijken in hun nopjes te zijn.

Behalve het jubileum was ook het beroep van de prins (tv en radio) een dankbaar onderwerp. "Sinds Martien prins is, is ons beeld niet meer wat het geweest is", stond te lezen op 'n groot draagbaar met een heel klein Mariabeeld. Volgens de dames van de Raad van Elf hebben ze in Zijtaart "hart" voor de optocht.

De jury was vol lof over het gebodene, maar was minder tevreden over de inzendingen van de jeugd. Die viel duidelijk uit de toon. Volgens de jury moet de jeugd de optocht een volgende keer vergeten als het niet beter wordt. De jury had het ook moeilijk met de wagens. Daar was de strijd zo hevig, dat er vrijwel geen puntenverschil was. Met De Sleuteloverdracht won Knoei voor de derde achtereenvolgende keer de eerste prijs.
















































Uitslag kinderen individueel: Ik ben tv-gek (Jochem van de Linden)
Groepen: 1. Knetter-Tetterband (Roland van Boxmeer
Wagens: 1. Voetbalincident (De Frotters)

Jongeren individueel:  1. Wij zijn grootkoppen (Gert-Jan van Asseldonk en Erik van Gorkum)
Wagens: 1. Deetman, 2. Zure regen (Inhoalers)

Volwassenen individueel: 1. Monika (Kremers - van der Heijden), 2. Kwasten (do Riek van Boxmer, 3. Trots als een pauw
Groepen: 1. Te gek om los te lopen, 2. We won ok wel 'ns in de krant (familie Habraken), 3. Hart voor de oprtocjh (dames voor de Raad van Elf)
Wagens: 1. Sleuteloverdracht (Knoei), 2, Met carnaval dubbel in de olie (Loatkommers), 3. Walt Disney (Toptrekkers), 4. 'n Kater (Toptrekkers)
Brief  van Jan van den Oever aan Martien van Asseldonk in Sri Lanka op 15 februari 1988   De KPJ in Zijtaart heeft vele vette jaren gehad en die zijn nog steeds aan de gang. Het ledenaantal ligt inmiddels rond de 150, maar … het kader!? Alle mensen die de KPJ in al die jaren mee hebben opgebouwd en op niveau hebben gehouden (zowel kwalitatief als kwantitatief) zijn langzamerhand aan het terugtreden (Lenie van de Rijt, Toos van Stiphout, Anita van Hoof, Bart van Sleuwen, enz.) en ik hou mijn hart vast voor de toekomst.

Het ligt ook aan de mentaliteit van de hedendaagse jeugd, het kan ze blijkbaar allemaal niet zo meer schelen. Er zijn er veel bij die puur en alleen voor de lol komen, dat is te weinig om een vereniging op langere tijd goed te laten functioneren. Er zijn tal van KPJ-afdelingen min of meer de nek omgedraaid omdat de leden wel zin hadden in feestavonden, uitwisselingen en droppings, maar het verrekten zich in te zetten voor sportdagen, culturele activiteiten, enz. Dat is een spijtige ontwikkeling.

Verder heb ik (nadat ik vanwege mijn leeftijd niet meer bij de KPJ mocht handballen) vorig jaar een veteranenhandbalteam opgericht wat nu op zaterdagavond meedoet aan een regionale competitie, die in sporthallen te Gemert en Volkel wordt gespeeld. Dat bevalt iedereen geweldig, eerst flink fanatiek handballen en daarna gezellig de kantine in. Jullie Peter (van Asseldonk) is een van onze spelers.
 
Brabants Dagblad, 15 februari 1988   Puike optocht in Veghel

De kwaliteit van de optocht in Veghel was er dit jaar flink op vooruit gegaan. Veghel moest overigens wel toezien hoe de Reigers uit Zijtaart voor een heel groot deel het beeld van de fraaie stoet bepaalden. De toppers kwamen gisteren uit Zijtaart, dat terecht met de ere-prijzen in opperbeste stemming huiswaarts keerden.
Brabants Dagblad, 16 februari 1988   Optocht Reigers

Ere wie ere toekomt. Ad van Nunen, jurylid tijdens de carnavalsoptocht die zaterdag door Zijtaart trok, wil benadrukken dat de Zijtaartse jongeren zaterdag juist origineel voor de dag kwamen. Volgns hem is daar een misverstand over. Van Nunen: "Er waren twee inzendingen die uit de toon vielen. Maar alle andere inzendingen waren zeer creatief. Zij hadden zich maanden ingespannen met een positieve vrije tijdsbesteding. Dat mag weleens gezegd worden."
Brabants Dagblad, februari 1988   Op 22 februari hopen Willem van Asseldonk en Gerarda van Asseldonk - van den Nieuwenhuizen de dag te herdenken dat ze 50 jaar geleden samen in het huwelijk traden. Willem is 80 jaar en zijn vrouw Gerarda 77 jaar. Ze zijn beiden geboren in Zijtaart en meteen na hun huwelijk in Keldonk gaan wonen. Daar hebben ze in 't Hool 35 jaar een landbouwbedrijf gerund. Het paar heeft 11 kinderen en 22 kleinkinderen.

Willem heeft in Keldonk lang de "romkar" gereden naar de melkfabriek in Erp en is na z'n pensionering in de Antoniusstraat in Keldonk gaan wonen. Gerarda: "We hebben ons leven lang hard gewerkt voor ons gezin. We hadden zelfs geen tijd om aan vrije tijd te denken. Dus hobby's heb ik geen. Ik vind het al fijn dat we het momenteel kalmer aan kunnen doen. We hebben een groot gezin. De kinderen en kleinkinderen komen allemaal graag naar huis, zodat het bij ons thuis nog regelmatig een gezellige drukte is. Vervelen doen we ons nooit. Bijvoobeeld kaarten we dikwijls." Tot een paar maanden geleden hielp Willem zelfs nog zijn zoon met het bouwen van een huis, zoals hij dat zo dikwijls heeft gedaan met zijn kinderen.
Brabants Dagblad, 29 februari 1988   Harrie Maas: Ik word ieder jaar een jaar ouder



Het is een schrikkeljaar, een jaar dat voor een aantal mensen die op de extra dag, 29 februari, geboren zijn, altijd heel belangrijk wordt gevinden. Want zij kunnen hun echte verjaardag maar eens in de vier jaren vieren. Harrie Maas, die dit jaar op schrikkeldag zijn 56ste verjaardag hoopt te vieren, is voor de veertiende keer echt jarig.
Brabants Dagblad, 4 maart 1988   Nieuw boekje van Martien van Asseldonk uit Zijtaart

Martien van Asseldonk heeft weer een nieuw boekje geschreven over zijn ervaringen in Afrika. Van Asseldonk werkt momenteel op Sri Lanka en is even thuis in Zijtaat om de verlenging van zijn contract te regelen. Eerder schreef Van Asseldonk al een boekje "Dansen als het regent" over het leven in de sloppen van Nairobi (Kenia). Zijn laatste produkt heet "Je hebt vuile nagels, broer" en bevat korte verhalen uit dezelfde sloppenwijken.

Martien van Asseldonk (33) werkt samen met zijn vrouw Joke sinds augustus 1986 in Sri Lanka waar de burgeroorlog met de Tamils woedt. Hij houdt zich bezig met de oprichting van een vissersbond en een leenbank voor arme vissers. Verder stimuleert hij het (cooperatief) vehandelen van vis, het bouwen van boten en allerlei projecten voor vrouwen. Het land is volgens Van Asseldonk erg onrustig, soms ontploffen er bommen, er zijn veel bedreigingen en nu en dan verdwijnen er mensen. Toch barst het er van de toeristen, die zich opsluiten in hotels of op de stranden liggen, aldus Van Asseldonk.

Martien en Joke van Asseldonk vertrokken in maart 1981 voor het eerst naar Kenia in Afrika. Het echtpaar hield zich in Nairobi bezig met gezondheidszorg en technische scholing van de Kenianen. In 1985 keerden de twee terug. In het boekje "Dansen als het regent" omschreef Van Asseldonk het bestaan van de Afrikanen in miljoenenstad Nairobi. Geen diepgravende beschouwingen en wetenschappelijke statistieken, maar een beschrijving in directe stijl van de uitzichtloosheid van het bestaan in ellendige krottenwijken.

Ook het nieuwe boekje over Nairobi "Je hebt vuile nagels, broer" is in die zin herkenbaar. Drie verhalen over de onmogelijkheid in de slums een menswaardig bestaan op te bouwen. "het toont iets van de indringende sociale gevolgen van het leven in de sloppen. Gevolgen  die doorgaans niet in statistieken te vangen zijn, zoals het gebrek aan kansen, armoe, de culturele tradities, de inventiviteit om te kunnen overleven en de relaties tussen de bewoners en de sloppen. Alleen als we de huisvesting vatten in die brede rijke context kunnen we misschien iets van de sloppenproblematiek begrijpen.

Het stelt ons voor de moeilijke opgave een mentale sprong naar een andere cultuur te maken, naar het leven in en rond de huizen in een stad in de Derde Wereld. Door middel van de verhalen en foto's in deze publicatie hopen we iets over te laten slaan van het vuur in het leven in een krottenwijk in Nairobi. Het is niet meer dan een klein gaatje in de schutting waardoor we naar de mensen kunnen kijken", zo schrijft Van Asseldonk in het voorwoord van zijn nieuwe boekje.

Drie verhalen over de marihuana verhandelende automonteur Ali die voor drie shilling doodgestoken werd, over het leven van de kinderen en de jeugd en de vindingrijkheid waarop ze hun kostje in deze godvergeten sloppen bijeen scharrelen en een zoektocht van moeder en dochter naar elkaars verblijfplaats. Dat laatste is eigenlijk het enige verhaal dat goed afloopt.

Van Asseldonk schrijft boeiend. Heel duidelijk wordt, dat hij zich niet bij het ellendige bestaan van zoveel mensen neer kan leggen. "Zal ik Afrika ooit begrijpen"? vroeg hij zich in zijn vorig boekje af. Aan de hand van hemeltergende situaties die hij in zijn nieuwe bundel beschrijft, kan opgemaakt worden dat hij nog steeds naar antwoorden zoekt. Martien van Asseldonk woont nog tot 13 maart in Nederland. Dan vertrekt hij weer voor twee jaar naar Sri Lanka, waar zijn vrouw en drie kinderen achtergebleven zijn. "Je hebt vuile nagels, broer" is uitgegeven door de Gezamenlijke Missiepubliciteit in Den Bosch.
 
Brabants Dagblad, 5 maart 1988   Vrouwenbeweging

"Vrouwen in andere culturen" is een thema-avond die op donderdag 10 maart in Zijtaart wordt gehouden door de vrouwenbewegingen aldaar. In samenwerking met de Stichting Buitenlandse Vrouwen komt een groep vrouwen van verschillende nationaliteiten naar zaal De Rooy om er te praten over de cultuur van hun land van herkomst. Aanvang acht uur.
 
Oost Brabant, 9 maart 1988   Gezin Van Asseldonk: van Zijtaart naar Kenia en nu weer Sri Lanka

Vanuit een kloein Brabants dorpje als Zijtaart met z'n tweeen gaan werken in Afrika en vervolgens in Sri Lanka lijkt misschien een grote stap. Martien van Asseldonk en zijn vrouw Joke blijven daar heel gewoon onder. Acht jaar geleden vertrokken zij voor een ontwikkelingsproject naar Kenia in Afrika. In 1985-1986 woonden zij een tijdje in Nederland, waarna ze in augustus 1986 besloten om mee te werken aan een project op het eiland Sri Lanka.

Nu is Martien voor een weekje terug in Nederland om zijn contract te verlengen. Hij maakt tevens van de gelegenheid gebruik om wat bekendheid te geven aan zijn tweede boekje met korte verhalen over het leven in de sloppen van de stad Nairobi in Kenia. "Je hebt vuile nagels, broer", zo luidt de titel van zijn nieuwe boekje. De eenvoud en duidelijkheid die uit het boekje spreekt, vindt je terug in een gesprek met ontwikkelingswerker Martien.

Met het diploma HTS op zak een werkperiode bij Philips en ervaring in het jeugd- en jongerenwerk in Zijtaart, besloot Martien om ontwikkelingswerk te gaan doen. Gelukkig had zijn vriendin Joke, die in de verpleging zat, daar wel oren naar, dus trouwden ze en vertrokken naar Kenia in Oost-Afrika. Daar zette Martien een technische school op voor de jeugd uit de sloppenwijken van de grote stad Nairobi. Met hulp van de paters-organisatie Mill Hill lukte dat ook.

Echter nadat een van de Afrikaanse docenten er corrupte praktijken op na ging houden en leerlingen plaatste in ruil voor geld, besloot Martien om buiten de school om een informele technische training op te zetten. In deze training lag de nadruk op ervaring op doen bij een van de kleine winkeltjes in de stad. Het project werd een succes en bood heel wat jonge kanslozen ene toekosmt.

Ondertussen was Joke actief in het opzetten van een gezondheids / voedingprogramma voor de vrouwen uit de sloppenbuurt. De familie Van Asseldonk woonde in een klein huisje op een half uur lopen van de sloppenbuurt, waar twee van hun kinderen zijn geboren. Zowel ouders Van Asseldonk als hun kinderen kwamen regelmatig in de sloppenwijk. "Onze kinderen zagen het kleurverschil niet en praatten net zo vlot de streektaal Swahili als wij. Pas toen ze wat ouder werden kwamen er vragen als "Waarom zijn hier bedelaars en waarom wonen ze hier in hutjes?" Ik zie het als een verrijking sat de in een totaal andere omgeving opgroeien", vertelt Martien.

Dat de omgang binnen dit Nederlandse gezin totaal niet te vergelijken is met de omgang binnen een gezin uit de sloppenwijk, kun je onder andere lezen in de laatste bundel verhalen van Martien van Asseldonk. Ook kom je door het lezen van deze bundel meer te weten over de relatie sloppenwijk-stad, regering-sloppenwijk en de relatie man-vrouw onder bewoners van deze wijk.

Na zo'n vijf jaar Nairobi vonden Martien en zijn gezin het tijd om te verkassen. "Kijk je moet het zo zien: ik heb geprobeerd om met die techniscshe cursus een wiel aan te slingeren, nus is het de bedoeling dat de Afrikanen zelf de boel draaiende houden. En dat zal ook wel lukken want mijn opvolger, een Afrikaan, toont veel inzet. Wat belangrijk is bij al het ontwikkelingswerk is dat je de bevolking zelf er bij betrekt en mee laat denken. Per groep kan dan een programma goed afgestemd worden op wensen en mogelijkheden."

Deze werkwijze ontbreekt nog wel eens in het ontwikkelingswerk. Dan zie je dat bijvoorbeeld een waterdam voor nomaden gebouwd wordt door alleen maar ontwikkelingswerkers. Bij vertrekt van die werkers wordt de dam compleet verwaarloosd. Op de eerste plaats omdat de plaatselijke nomaden helemaal niet om een dam gevraagd hebben en op de tweede plaats omdat ze er totaal niet bij betrokken zijn geweest."

Ondertussen zitten Martien en zijn vrouw op het eiland Sri Lanka. Daar wil Martien een soort 'Boerenbond' voor vissers oprichten. "Een belangenbehartiging voor deze vissers is hard nodig een eigen bond een eigen leenbank. Precies wat vroeger in Nederland nodig was voor de boeren."

Het verschil tussen werken in Kenia en werken op dit eiland is volgens Martien hemelsbreed. "De grootste fout die ik gemaakt heb toen ik terug kwam uit afrika was dat ik dacht dat ik het wel wist na zoveel jaar werken in de Derde Wereld. Nou, mooi niet. Azie en Afrika en hun mentaliteiten verschillen enorm. Zo is opvallend van Sri Lanka dat daar veel meer verborgen armoede is en de mensen minder openhartig zijn.

Toch is hier net zo veel hulp nodig als in bijvoorbeeld Afrika. Een probleem is wel dat de regering, die zich democratisch noemt, niet zo blij is met een progressieve vissersbond. Daarom gaat het verlengen van mijn visum niet van een leien dakje. De vorige keer dat ik mijn visum wilde verngen kon dat in ruil voor een stuk zeep, tandpasta en westerse ondebroeken voor een secretaris van de regering. Dan weet je wel hoe de politieke verhoudingen daar liggen. Een enkele keer merkt de familie Van Asseldonk iets van de burgeroorlog tussen de Tamils en de Singalezen. De heetste strijd wordt in het zuiden, noorden en oosten gestreden, tewijl zij in het westen wonen.

Over de toekomst is Marien heel kort: "Als mijn oudste dochter tijp is voor de disco en behoefte heeft aan sociale ontwikkeling dan verhuizen we naar Nederland. Wat voor werk ik hier ga doen, daar maak ik me geen zorgen over. Ik kan altijd nog met een kistje appels op de markt van Veghel gaan staan."
 
Brabants Dagblad, 9 maart 1988   De Veghelse horecabedrijven hebben dinsdagavond in grote getale deelgenomen aan de jaarlijkse biertapwedstrijd. De strijd om het mooiste en best getapte glaasje bier speelde zich voor de ogen van een talrijk publiek en de nauwlettend toeziende jury. De onderlinge verschillen in de kopgroep waren niet groot, maar uiteindelijk ging het duo Ad van Dongen (Herberg van Dongen) en Ton de Rooy (Bresco-Bar Zijtaart) met de eer strijken.
 
Brabants Dagblad, 15 maart 1988   Het lenteconcert dat fanfare Sint Cecilia zondag verzorgt, wordt gehouden in zaal Versantvoort en begint om half twaalf. Alle afdelingen, de jeugdfanfare, de drumband, de majorettes en de grote fanfare presenteren een uitgebreid programma.
 
Brabants Dagblad, 15 maart 1988   Fanfare Sint Cecilia uit Zijtaart krijgt weer een tamboer-maitre en wel een vrouwelijke: Henriette van Eindhoven. Die neemt zondag tijdens het concert van Cecilia afscheid van de Majorettes. Bij het nummer Glen Miller staat ze voor de laatste keer als miss Majorette voor het korps. Op het nummer heeft ze een eigen show gemaakt voor de majorettes,
 
Brabants Dagblad, 17 maart 1988   Zijtaart breidt uit in Grootveld

Nog dit jaar moet in bestemmingsplan Grootveld in Zijtaart gestart worden met de bouw van nieuwe woningen. Er is ruimte voor maximaal 48 woningen. De commissie ruimtelijke ordening van de gemeente Veghel praat er vanavond over. De nieuwe lokatie ligt noordelijk van de Reibroekstraat op de bebouwing langs de Keslaerstraat en Boskamp. Het gebied van ruim drie hectare wordt begrensd door de Bresser. Er kunnen zowel vrijstaande, twee onder een kap- en rijtjeswoningen komen.  De gemeente wil in Zijtaart ook nog een inspraakavond houden.

Tussen 1980 en 1990 mogen in Zijtaart maximaal 137 woningen worden gebouwd op basis van de natuurlijke groei. De gemeente gaat er vanauit dat er tot 1990 ongeveer 110 wwoningen moeten worden gebouwd, gemiddeld 22 per hectare. In totaal is ongeveer vijf hectare grond nodig. Het nieuwe woongebied Grootveld moet in de toekomst worden ontsloten met een doorlopende weg die noorwestelijk aansluit op de Bresser en in zuidelijke richting op de Reibroekstraat.
 
Brabants Dagblad, 19 maart 1988   In zijn woonplaats Zijtaart aan de Pastoor Clercxstraat is het afgelopen weekeinde de oudste inwoner van het Veghelse kerkdorp, de heer Aart Langens, overleden. Hij is 95 jaar geworden, Langens woonde lange jaren op Krijtenburg waar hij een boerenbedrijf had. Hein van Boxmeer (92) is nu de oudste inwoner van Zijtaart.
 
Brabants Dagblad, 20 maart 1988   Bert van Zutphen neemt afscheid van fanfare Sint Cecilia.

"Muziek maken is altijd gezellig. Ik heb het graag en veel gedaan. En in onze vereniging is gezelligheid." Dat zegt Bert van Zutphen (70) van fanfare Sint-Cecilia uit Zijtaart. Meer dan 50 jaar is hij muzikant geweest. Eerst in het korps van Sint-Servaas in Dinther en de laatste 30 jaar blies hij zijn partij geducht mee op de trombone in de fanfare Sint-Cecilia te Zijtaart. Nu is het afgelopen, want Bert van Zutphen stopt ermee. Zondag tijdens het lenteconcert van de fanfare wordt hij bij zijn afscheid even in de schijnwerper gezet.

De nestor van het korps heeft zijn trombone en uniform al ingeleverd. "Mijn benen wilden niet meer zo best en met de marsen wordt er vaak flink wat afgelopen. Ook tegen de vele repetities zo vlak voor de concoursen zie ik op. De oudjes mogen het dan nog best doen, je reageert niet meer zo snel en je ogen worden slechter. Sint Cecilia is hoog geklasseerd, dan wordt er ook wat van je verlangd", weet Bert van Zutphen.

Het besluit om ermee op te houden, nam hij nadat Sint-Cecilia vorig jaar november op het concours in de superieure afdeling met een tweede prijs uit de bus kwam. "Eigenlijk een beetje een tegenvaller, want we waren meer gewend. Onze dirigent Jos Banens wil dan ook meer en denkt alweer aan een nieuw concours. Voor mij wordt nu zo'n concours toch te veel. Ik laat het liever aan de jongeren in het korps over. De direkteur wilde graag, dat ik nog een paar jaartjes zou meeblazen om met m'n ervaring het een en ander op de jonge garde over te brengen. Maar met al die repetities werd het echt te veel. Ik ben uiteindelijk al 70 jaar en de oudste in het gezelschap. Ik kaart liever met de direkteur na afloop van de repetitie."

Zijn vrouw komt uit Zijtaart en daar betrok het echtpaar een boerenbedrijf. Enkele weken later was hij al bij de fanfare, want bij Sint Cecilia waren ze er als de kippen bij om een ervaren muzikant binnen te halen. "Mijn vrouw vond het best en ikzelf had ook wel zin, al was het niet altijd even gemakkelijk met een eigen boerembedrijf. Met de overstap had Van Zutphen geen enkele moeite. Ook met de muziek had hij geen problemen. Dinther speelde immeers in een hogere klasse dan Zijtaart.

"De repetities en concoursen waren tijdverslindende bezigheden, maar als lid van een muziekvereniging miet je je daar ook voor inzetten", benadrukt Van Zutphen, die zelf zo trouw mogelijk aanwezig probeerde te zijn.
 
Brabants Dagblad, 22 maart 1988   Het lenteconcert van Sint-Cecilia in Zijtaart is zondagmorgen druk bezocht. Volle bak dus in cafe Versantvoort, waar de fanfare het publiek een gevarieerd programma voorschotelde.

Het scheidende lid Bert van Zutphen werd benoemd tot lid van verdienste vanwege zijn langdurig lidmaatschap. Afscheid werd ook genomen van twee vrouwelijke muzikanten, die twintig jaar lang hun partij hebben meegeblazen. Voorzitter Albert van Zutphen noemde het een unicum dat vrouwen zo lang aktief blijven in een muziekkorps. Arna Jacobs - Va de Ven en Marij Bosch - Habraken kregen van de vereniging een zilveren ketting met een klein instrument eraan. Het publiek deed er een langdurig applaus bij.
 
Brabants Dagblad, 23 maart 1988   "In Veghel veroorzaakte het noodweer zondagavond nauwelijks overlast", zo stond er gisteren in deze krant te lezen. Nou in Zijtaart, en dat is toch ook gemeente Veghel, weet men wel beter. Het Veghelse kerkdorp werd door het noodweer flink getroffen en het was, zoals iemand uit het centrum van Zijtaart het uitdrukte "een en al doffe ellende".

Er is voor vele duizenden guldens schade aangericht. Volgens de woordvoerder in Zijtaart sloegen in praktisch heel het centrum de stoppen door en is er schade aan minstens dertig tv toestellen. De bliksem sloeg in bij de parochiekerk. Via het torenuurwerk, de klok bleef stilstaan op 22.03, sloeg de bliksem naar binnen en werd in de kerk de schakelkast vernield. Ook in de kapel van de zusters was er schade.

Gisteren was de PTT nog volop bezig met herstelwerkzaamheden en kon nog lang niet iedereen bellen. Afgelopen maandag werden de schoolkinderen naar huis gestuurd omdat in de school de verwarming was uitgevallen.
 
Brabants Dagblad, 23 maart 1988   Op zondag 27 maart aanstaande zijn bij de Parade in Breda twaalf bands van Brabantse muziekscholen en popkollektieven te horen. Voor de Veghelse Muzieksschool zal een bluesband op het festival zijn opwachting maken. Deze vijfmansformatie bestaat uit Joppe Overberg, sologitaar; Mirjan Krol, slaggitaar; Marieke van Zutphen (uit Zijtaart), saxofoonl Jan Poels, bas en Natasja van Kampen op slagwerk.
 
Veghelse Courant, 24 maart 1988   Tweede verhalenbundel Martien van Asseldonk: "Je hebt vuile nagels, broer"

Nadat in 1985 zijn eerste verhalenbundel onder de titel "Dansen als het regent" uitkwam, heeft onlangs de tweede bundel van Martien van Asseldonk over het leven in de sloppenwijken van Nairobi in Kenia het licht gezien.

Martien van Asseldonk is van origine elektrotechnicus, een op het eerste gezicht misschien wat vreemde achtergrond om mee in het ontwikkelingswerk terecht te komen. Met in zijn bagage ook nog een onderwijsakte bleek hij echter de aangewezen man om in de sloppen van Nairobi een LTS te gaan leiden. Hij voerde het management over een school die jongeren van 15 tot 20 jaar een technische opleiding gaf om zodoende hun kansarme positie te verbeteren.

Toen echter over een opvolger van Van Asseldonk onenigheid ontstond, nam de Keniaanse regering de leiding over de school over en veranderde het beleid zodanig dat er voor de kinderen uit de sloppenwijk geen plaats meer was. Hierop besloot Van Asseldonk deze kinderen in werkplaatsen in de leer te doen. Dat was altijd al goed gebruik geweest, doch werd niet hoog aangeslagen bij de bedrijven waar ze terecht wilden komen. Doordat echter de kosten van dit systeem zes keer zo laag waren als die voor de opleiding aan de LTS raakten de instantis geinteresseerd in dit projekt en kwam er financiele hulp los. Het grootste voordeel, boven de financien, is het hoge scoringspercentage: 80 procent van de leerlingen vindt na een opleiding in een werkplaats een baan en veelal gebeurt het dat ze met steun van hogerhand een eigen bedrijfje beginnen.

"Het is naar mijn mening zaak de mensen die je wilt helpen een gevoel voor eigenwaarde te geven," zegt Van Asseldonk. "Dat bereik je het beste door ze te laten merken dat ze op eigen kracht iets kunnen bereiken en niet door de ingeslopen houding hun hand op te houden te stimuleren."

"het allerbelangrijkste voor een zinvolle invulling van een hulpprojekt is dat je je integreert in de samenleveing waar je terecht komt. Je moet proberen te doorgronden wat er leeft in een gemeenschap, hoe men daar leeft en wat de wezenlijke tekortkomingen zijn volgens de bewoners zelf. Dan pas kun je gericht hulp gaan verlenen en niet mensen min of meer opschepen met wat jij denkt dat ze nodig hebben."

Tegenwoordig woont Martien van Asseldonk op Sri Lanka. "Na mijn tijd in Nairobi heb ik een jaar in Nederland gewoond, ik was m'n "wortels" kwijt en begon gehecht te raken aan Nairobi", vertelt hij. Na een jaar begon het toch weer te kriebelen, is hij opnieuw begonnen met soliciteren en kwam zodoende terecht in Sri Lanka. Daar werkt hij met een vissersgemeenschap, die hij helpt zich te ontworstelen aan het juk der tussenhandelaren.
 
Veghelse Courant, 24 maart 1988   De Wonderdokter in Zijtaart

De Zijtaartse Toneelvereniging geeft zaterdag 26 en zondag 27 maart in De Molensteen een uitvoering van het toneelspel De Wonderdokter. Het stuk speelt op de boerderij van Sjef Verleun. De begrijpelijke droefheid die er heerst wordt veergerd door het feit, dat nu is uitgekomen dat Annemieke geen echte dochter is, maar een aangenomen kind.

Annemieke kan haar wanhoop niet bedwingen. Wie is ze eigenlijk? Bovendien hebben de hebzuchtige neven en nichten van Verleun te kennen gegeven dat zij geen recht heeft op de erfenis. Maar dan verschijnt Pietje de Wonderdokter. Op verrassende wijze weet hij de neven en nichten op hun nummer te zetten. Een stuk met ontroerende momenten, afgewisseld met komische taferelen.
 
Veghelse Courant, 29 maart 1988   Enthousiasme over opvoering toneel Zijtaart

Voor twee uitvekochte zalen van het jeugdcentrum heeft de Zijtaartse Toneel Vereniging zaterdag en zondag uitstekende opvoeringen gegeven van het toneelstuk De Wonderdokter. De groep uit Zijtaart was erg creatief omgesprongen met het mooie toneelstuk. De groep oogstte al  bij het opengaan van he doek applaus; het publiek was vol bewondering voor het fraaie decor.

De rollen warem zonder uitzondering sterk bezet. Ook de tekst (dialect) zat er bij de groep goed in. Er waren na afloop veel lovende reacties en ook regisseur Joost Vollebergh was dik tevreden. Hij vond dat de groep fantastissch had gespeeld. Ook grime, kleding en decor waren tot in de puntjes verzorgd. "Allen leefden zich goed in hun rol in. Dat was onze kracht", aldus de regisseur, die al uitnodigingen kreeg om elders het toneelstuk ook voor het voetlicht te brengen.
 
Brabants Dagblad, 7 april 1988   De Bond van Ouderen in Zijtaart, die is gegroeid tot 148 leden, houdt vanavond om zeven uur in het jeugdcenrum De Molensteen de jaarlijkse algemene ledenvergadering. Bij de bestuursverkiezingen zijn mevrouw Peters - Van Duynhoven en Jan de Wit aftredend en herkiesbaar. Na het huishoudelijk gedeelte verzorgt Nol van Roessel de rest van de avond.
 
Brabants Dagblad, 13 april 1988   Malva meditatie in Zijtaart

Sinds kort is het mogelijk in Zijtaart aan Malva meditatie te doen. Enige honderden Brabanders deden dat al, maar moesten daarvoor ver reizen. Iets dat nu opgelost is door de aankoop van een boerderij in Zijtaart door de Stichting Malva Meditatie.

Malva meditatie gelooft in reincarnatie, een filosofie waarin ieder mens 'een stukje God' is. De stichting en de mensen die aan de meditatie doen ragen deze filosofie uit aan diegenen die interesse hebben. Daaroe worden thema-dagen georganiseerd die men kan bezoeken en waar men bekend kan worden met verschillende aspekten van de Malva meditatie.

Zo worden op 17, 21 en 24 april in de Malvahoeve aan de Hoge Biezen 5 in Zijtarat themadagen georganiseerd rond de thema's 'geestelijk leraarschap', 'persoonlijke vragen' en meditatietechnieken'. De themadagen beginnen om 11 uur en kosten 25 gulden per persoon.
 
Kaart   Op 17 april waren Harrie Berkmortel en Annie Timmers 25 jaar getrouwd.
 
Foto's collectie Aard van Hoof   Cursus Schminken voor de leiding van Jong Nederland van het district Veghel en Land van Cuyk.







 
Brabants Dagblad, 18 april 1988   Het kampioenselftal van VOW 1.


Voor het eerst in veertig jaar verdiende VOW (Voetbalvereniging Oranje Wit) uit Zijtaart een toegangsbewijs voor de 4e klasse van de KNVB. Zondag haalde de club het kampioenschap binnen na een 2-1 zege in de uitwedstrijd tegen Vios uit Beugen.

Na afloop stormden de supporters de grasmat op om hun favorieten en trainer Ruud Fleskens te huldigen. De pupillen van de club in hun kleurige tenue boden de kampioenen en hun trainer bloemen aan. Ook de tegenpartij liet zich niet onbetuigd. In de kleedkamer vloeide de champagne rijkelijk en werd volgens goed gebruik trainer Ruud Fleskens onder de koude douche gezet.

Op weg naar Zijtaart picknickten de pur-sang amateurs in het bos in afwachting van een grandiose ontvangst. De fanfare stond gereed en speelde op de grens van Zijtaart en Veghel de riomfmars. Daarna maakten de kampioenen met de muziek voorop een rijtoer door de kom van Zijtaart, waar iedereen was uitgelopen.

Na de toespraken werd er "open huis" gehouden en stortte alles wat VOW was zich in een feestgedruis. Namens het gemeentebestuur had wethouder Hermsen het duel in Beugen bijgewoond. Burgemeester I. Keijzer en wethouder van Gorp snelden als een van de eersten naar het clublokaal om de kampioenen te complimenteren. Keijzer zei dat hij een dezer dagen met een passend cadeau zou komen.

VOW voorzitter Cor kremers liet daarna duidelijk blijken dat het gerust de toezegging van een derde speelveld mocht zijn, want de club heeft na de komst van Soffelt een tekort aan ruimte voor al haar teams. Zelf heeft men al de handen uit de mouwen gestoken door de forse uitbreiding van de kantine aan te pakken.
 
Brabants Dagblad, 18 april 1988   Vrouw gedood bij ongeval








De 23-jarige mevrouw Annelies van Zutphen uit Zijtaart is zaterdagavond om het leven gekomen bij een ongeval op de weg Schijndel - Den Bosch langs de Zuid-Willemsvaart. Drie mensen raakten gewond, van wie twee zeer ernstig. Het ongeluk, op grondgebied van Berlicum, was volgens de politie het gevolg van een mislukte inhaalmanoeuvre van een automobilist uit Helmond.
 
Brabants Dagblad, april 1988   Bij het bericht over het verongelukken stond een foto afgedrukt van de vernielde auto. Dit leidde tot de volgende reaktie van A, van de Brand uit Keldonk

Maandag 18 april jongstleden stond op pagina 3 van het Brabants Dagblad een foto van de auto van een mevrouw die was omgekomen bij een auto-ongeval. Ik begrijp niet wat de journalistieke waarde is van zo'n foto. Het voegt niets toe aan de tekst. Misschien kunt u zich indenken dat zo'n foto hoogst pijnlijk is voor de nabestaanden. Waarom is dat nou nodig?

Echt journalistiek zou het volgens mij zijn om een achtergrondverhaal te maken over de levensgevaarlijke situaties op de weg langs de Zuid-Willemsvaart. Volgens mij bestaat er nog steeds zoiets als journalistieke ethiek. En daar was in dit geval geen sprake van.
 
Brabants Dagblad, 19 april 1988   Winst Rabobank Zijtaart omhoog

De netto winst van de Rabobank Zijtaart bedroeg vorig jaar bijna 300.000 gulden. In vergelijking met 1986 is dat een stijging van 38.000 gulden. De omzet van de bank steeg vorij jaar met 2,5 miljoen naar 40,7 miljoen gulden. Het aan de Zijtaartse bank toevertrouwde spaargeld daalde vorig jaar met 201.000 gulden naar 29.471,000 gulden.

Het jaarverslag van de bank komt maandag aan de orde tijdens de algemene jaarvergadering. Die bijeenkomst begint om acht uur in de zaal van A. de Rooij. Na de vergadering houdt notaris S. van Lieshout een inleiding waarin onderwerpen aan de orde komen als testament, boedelscheiding, bedrijfsoverdracht, maatschap en familierecht.
 
Veghelse Courant, 27 april 1988   NK motorcross 250 cc te Zijtaart

Op zondag 1 mei organiseert de Zijtaartse motorclub De Jagers haar jaarlijkse motorsportgebeuren. Het wedstrijdprogramma, de NK 250 cc, zal niet plaatsvinden in het Industrieterrein, maar op een weiland gelegen aan de Jekschotstraat tussen Zijtaart en Mariahout.

De M.C. De Jagers, die in 1971 werd opgericht, heeft al vanaf 1973 een crossterrein gehad op het Industrieterrein te Veghel. Dankzij de gemeente Veghel kin de motorclub tot vorig jaar elke keer een wedstrijd organiseren, al moest men wel elke keer een nieuwe crossbaan aanleggen.

Nu men per 1 januari 1988 geen gebruik meer kan maken van het Industrieterrein moest MC De Jagers naar een nieuw circuit uitkijken. Gelukkig zijn er nog motorcrossminnende hrondeigenaren om de acute nood weg te nemen. De Jagers konden voor aanstaande zondag een 5 hectare groot weiland aan de Jekschotstraat huren om zo hun wedstrijd door te kunnen laten gaan.

Naat de westrijd 250 cc die meetelt voor het Nederlands Kampioenschap zullen in Zijtaart ook de trikes/quads, de zijspannen junioren en de 125 cc junioren B met elkaar de strijd aan gaan binden.
 
Veghelse Courant, 27 april 1988   Solistenconcours

De fanfare St. Cecilia uit Zijtaart houdt op zondag 1 mei aanstaande in het jeugdcentrum een muziekconcours met deelname van meer dan veertig solisten en ensembles. Deelgenomen wordt onder andere foor leden van het majorettencorps, de drumband en de fanfare, Alle deelnemers worden beoordeeld door docenten van de Veghelse Muziekschool, te weten Willen Gerritsen, Jo Hennen, Jos Banens, Joop Bertrums en directeur G, van Oostaijen.
 
Veghelse Courant, 30 april 1988   Vandaag om 14.00 uur is er een groot spellenfestijn op het Dorpsplein voor de jeugd tot 14 jaar. Ook ouders zijn van harte welkom op het plein waar fanfare St. Cecilia tussen 14.30 en 15.30 uur de middag muzikaal opluistert.
 
Brief van Henny van Asseldonk aan Martien van Asseldonk in Sri Lamks op 1 mei 1988   Gisteravond 30 april is plotseling Mies van de Akker overleden.

Vandaag (1 mei) is er een sportdag van de KPJ.
 
Brabants Dagblad, 1 mei 1988   Herdenking

In Zijtaart wordt de nationale herdenking op zaterdagavond gehouden. Oud-strijders van de Mobilisatie Compagnie I-II-17 R.I., die in 1940 aan de kanaal hebben gevochten, komen naar Zijtaart om hun gevallen kameraden te herdenken.

Zaterdagavond is er om 19.00 uur in de parochiekerk een gebedsdienst. Daarna gaat men in stoet naar de oorlogsgraven op het kerkhof. Hier wordt de 'Last Post' geblazen en zingt het parochieel gemengd koor enkele liederen. Namens de ompagnie en de Evenementengroep wordt het woord gevoerd.
 
Brabants Dagblad, 3 mei 1988   In het kader van de parochieontwikkeliong in Zijtaart wordt vanavond in de Korenmolen een bijeenkomst gehouden vvan de lectorengroep. Na een proefperiode van drie maanden wil de groep bekijken hoe alles in de parochie verloopt,
 
Brabants Dagblad, 4 mei 1988   Ponyclub en Rijvereniging Zijtaart hand in hand bij jubileumfeesten

Voor de eerste keer sinds de oprichting van de Zijtaartse ponyclub De Reigertjes en de rijvereniging Sint-Gregorius organiseren beide clubs op 8 mei aanstaande samen een concours-hippique. Een dubbel feest, maar ook een dubbel concours. De vereniging in Zijtarat bestaat dan 60 jaar. Voor beide concoursen heeft de club de beschikking over een uitstekende accomodatie, die is gelegen aan Biezendijk-Corsica. Het terrein is 20 hectaren groot.

Ponyclub De Reigertjes werd 5 jaar geleden opgericht door leden van de rijvereniging, die daarmee ook de toekomst van hun eigen club wilden zekerstellen. Het is nu dan ook de eerste keer dat de ponyclub een dergelijk groot concours organiseert.

Met de geweldige medewerking van de grondeigenaren was al direct een groot probleem opgelost. Ook de medewerking van een flink aantal begunstigers heeft het mogelijk gemaakt een concours van zulk een omvang te organiseren. Ook op de Zijtaartse bevolking heeft de club een beroep gedaan, want ongeveer 100 medewerkers/sters zijn nodig om het geheel in goede banen te leiden.

Er komen zo'n 700 amazones en ruiters naar Zijtaart. Op het programma staan: acht- en viertallen dressuur, individuele dressuur, ponyspelen en springen. Ook komt er een show van haflingers. De parade met de officiele opening door de burgemeester van Veghel is om 14.00 uur.

Het diamanten jubileum van de rijvereniging Sint-Gregorius wordt ingeluid met een receptie op vrijdag 6 mei van 20.00 tot 21.30 uur in een speciale feesttent op het wedstrijdterrein. Een uniek feit is dat nog vele oprichters in leven zijn. Onder hen is ook erevoorzitter van de klub, de heer H. (Driek) Opheij, die voor zijn verdiensten voor de club reeds werd onderscheiden met de eremedaille in zilver van de Orde van Oranje-Nassau.

Het concours-hippique op Hemelvaartsdag donderdag 12 mei is sterk bezet. Uit alle hoeken van Brabant komen er verenigingen naar Zijtaart. Hoogtepunt in het gevarieerde programma is ongetwijfeld ook de rubriek "eenspannen koudbloeds" ofwel "De Belzen".
 
Een of andere krant, 7 mei 1988   Jubileumconcours van de Reigertjes
Invasie ruiters in Zijtaart

Het viertal dat in 1986 Brabants kampioen werd.



Het Veghelse kerkdorp Zijtaart staat de komende dagen een ware invasie te wachten van meer dan honderd rij- en ponyverenigingen. Zij komen luister bijzetten aan het jubileum van ponyclub de Reigertjes en dat van rijvereniging Sint-Gregorius. Morgen is er een ponyconcours en op donderdag 12 mei (Hemelvaartsdag) komen er zo'n 800 ruiters enamazones aan de start voor het grote bondsconcours van diamanten rijvereniging St. Gregorius.






Volgens Peter van Asseldonk heeft de voorbereiding van dit ruiterfeest veel tijd en moeite gekost, maar door de medewerking van de grondeigenaren en begunstigers verliep alles tot nu toe perfect.

In de 60 jaar van haar bestaan heeft de rijvereniging altijd veel betekend voor de paardenminnende bewones van Zijtaart. In 1931 werd het eerste concours gehouden. Daarbij werd voornamelijk op Belgische paarden gereden, die door de week voor het werk op de boerderij werden ingeschakeld. Dat op deze koudbloedpaarden goed te rijden was, werd bewezen tijdens een demonstratie in het Limburgse Voerendaal, waar Zijtaart was uitgenodigd.

Ook springen behoorde tot de mogelijkheden met een koudbloedpaard. Dit werd aangetoond door Willem van Eerd, die in 1933 met zo'n 'Bels' een serie springconcoursen won en met het Bondskampioenschap ging strijken. In 1986 werd het hoogtepunt bereikt toen het viertal van Sint Gregorius beslag legde op het Brabantse kampioenschap. Dat was nog nooit eerder gebeurd.
 
Brabants Dagblad, 8 mei 1988   Op moederdag betrapte onze fotograaf deze moeder en dochter, genoeglijk samen grazend in een Zijtaartse wei.

 
Brabants Dagblad, 11 mei 1988   Diamanten jubileum van rijvereniging St.-Gregorius in Zijtaart
Driek Opheij is gek van paardesport

Ruim 800 ruiters en amazones komen morgen naar Zijtaart om er deel te nemen aan het jubileumconcours van rijvereniging St.-Gregorius. De club bestaat 60 jaar en heeft evenzoveel verenigingen uit Oost- en Midden Brabant uitgenodigd voor het ruiterfeest.



Driek Opheij (85) kijkt belangstellend uit naar de dag van morgen. Dan is het immers ook zijn feest. Hij is ere-voorzitter van St. Gregorius, de vereniging die hij 60 jaar geleden in feite in z'n eentje heeft opgericht. "Ik ben gek van paarden. Het is mijn grote hobby, praktisch m'n hele leven lang al", zegt de jubilaris.

Vanuit de woning aan de Biezendijk kijkt Driek Opheij op het wedstrijdterrein, waar morgen honderden combinaties op de diverse onderdelen in actie komen. Alle bedrijvigheid vooraf heeft de erevoorzitter goedkeurend gadegeslagen. "De mannen hebben hard gewerkt, maar beschikken nu ook over een geweldige accomodatie. De boeren hebben spontaan hun velden beschikbaar gesteld. Vrijwilligers om een handje te helpen zijn er ook genoeg. Zijtaart is sportief, zeker als het om paarden gaat", vertelt Opheij met enige trots. Zelf heeft hij alle strikken voor de winnaars beschikbaar gesteld. "Ik kan het nu nog doen, waarom dan ook niet?"

Toen hij 60 jaar geleden de paardesportliefhebbers in Zijtaart bijeen riep voor de oprichtingsvergadering kwamen daar 30 mensen op af. In cafe Piet van de Hurk werd de club opgericht. Driek Opheij werd commandant. Dat bleef hij 33 jaar lang. Tussentijds werd hij ook nog tot voorzitter 'gebombardeerd'. Pas na 28 jaar stelde hij die functie beschikbaar.

Driek Opheij en paarden zijn niet van elkaar te scheiden. Ook vroeger in militaire dienst bleek Opheij de geknipte man voor de paarden. Hij was ingedeeld bij de artillerie en belast met het vervoer van de kanonstukken Die weden door vier paarden getrokken. "Je moest kennis van zaken hebben om alles in het gareel te houden", aldus Opheij. Ik kreeg nog de kans om paarden mee af te richten en rijklaar te maken, maar daarvoor moest ik naar Den Haag en dat wilden mijn ouders liever niet."

Aan St.-Gregorius bewaart de jubilaris goede herinneringen. "We konden met twee achttallen starten. Iedere boer had immers een paard. Daarmee moest door de week op de boerderij worden gewerkt", zegt Opheij. Boeren stonden 's zaterdags tot laat achter de pleog. Er werden heel wat kilometertjes gemaakt. En dan 's zondags weer in alle vroegte met de paarden naar de wedstrijd. We sleepten nog heel wat prijzen in de wacht met onze koudbloeds ofwel 'Belse Knollen'.

Ook de tijd met de staffanfare van de NCB in Nijnsel vond Opheij een plezierige tijd. "Veel van onze leden waren daarin actief. Ikzelf kende geen noot muziek, maar ik zorgde er steeds voor dat de paarden er goed verzorgd uitzagen en er orde was in de groep."

Het paardrijden voor Driek is nu al enige jaartjes voorbij. "Ik fiets nu graag. Iedere donderdag fiets ik naar 'Veghel Mert'. Even tanken (een borreltje pakken) en 'n praatje maken en weer erug naar Zijtaart."
 
Brabants Dagblad, 15 mei 1988   Kampioen 2

De gemeente Veghel had nog een kampioen in zijn midden: het damesteam van VOW. Het team promoveerde naar de hoofdklasse in het damesvoetbsal. De dames, die eerst de heren voor hadden laten gaan in de hoop op extra aandacht. kregen dat zondag dubbel en dik.

Na afloop van de wedstrijd bestormde het kampioensteam van de heren de grasmat in Tilburg om de dames te huldigen. Daar kwamen bloemen en ook 'n stevige pakkerd aan te pas. Terug in Zijtaart werd de inwendige mens versterkt bij de sponsor van het team. Met de fanfare voorop volgde daarna een rijtoer in open auto's door het centrum van Zijtaart.

Op het sportpark werden de kampioenen toegesproken door burgemeester Keijzer, die zijn bewondering voor VOW niet onder stoelen of banken stak. Namens het gemeentebestuur, van wie wethouder mevrouw Van Gorp de wedstrijd in Tilburg had bijgewoond, werd een gemeentevlag aangeboden. Daarna werd het feest in de kantine voortgezet.
 
Brabants Dagblad, 19 mei 1988   Zijtaart staat op tweede Pinksterdag sportief op zijn kop bij de elfde ditie van het jaarlijkse handbaltoernooi. Sportpark De Vonders is die dag geheel bezet door handbalteams uit Zijtaart zelf.

Maar liefst 51 teams - twee meer dan vorig jaar - komen in actie. Er wordt strijd geleverd in vier categorieen: gemende teams, damesteams, herenteams en jeugdteams van groep 6, 7 en 8 van de basisscholen. Het handbalspektakel begint om 10.00 uur en eindigt om 17.00 uur.
 
Brabants Dagblad, 23 mei 1988   Ruim 500 inwoners van Zijtaart kwamen gisteren in actie voor het jaarlijkse handballenfestijn. Er waren negen velden uitgezet. De uitslagen:

Jeugd basisscholen: 1. Drel, 2. De Niks-Klaarmakers, 3. De Frotters
Gemengde jeugd 13-16 jaar: 1. Even Apeldoorn bellen, 2. Bras 13, 3. Bresco-team
Volwassenen gemengde teams: 1. Meevallers, 2. Soffelt, 3. Knoei, 4. Gooi en Smijtwerk, 5. Gigantje
Volwassenen dames: 1. Corsica-ladies, 2. Constant nuchte, 3. Doornhoek
Volwassen heren: 1. Corsica boys, 2. Zutjes, 3. Kreytenburg
 
Brabants Dagblad, 25 mei 1988   Gouden paar

In Zijtaart vierden gisteren het echtpaar Piet van Zuthen - Van Genugten het gouden huwelijksfeest. Piet van Zutphen (79) is een rasechte 'Seitertse', zijn vrouw Anna van Gneugten (82) komt uit Nijnsel. Het echtpaar heeft 7 kinderen en 26 kleinkinderen.



In een feestelijke stoet en een koets werd het gouden paar naar de parochiekerk gebracht. Het bejaardenkoor luisterde de eucharistievering op. Piet van Zutphen richtte dat zellf mee op en was 10 jaar drigent. De kinderen van de muzikale familie Van Zutphen verzorgden het instrumentale gedeelte. In de zaal van de Brescobar werd het feest voortgezet. Op de drukke receptie bracht burgemeester Isaac Keijzer felicitaties over.

Piet van Zutphen heeft in Zijtaart altijd 'geboerd'. Zijn boerderij lag aan de Lage Biezen, het huidige Corsica. Nu woont hij in een bejaardenwoning in de dorpskom van Zijtaart. Binna 65 jaar lang blies hij mee in het fanfarekorps van Zijtaart. Hij was 30 jaar lang bestuurslid, waarvan 10 jaar voorzitter.

Piet was lid van het Oranjecomite en mede-oprichter van rijvereniging Sint Gregorius. Het echtpaar is vitaal en klimt vaak op de fiets. Beiden leggen ze graag een kaartje. De bruidegom speelt nog regelmatig op de saxofoon. Fanfare Sint Cecilia bracht gisteravond een hulde en blaaskapel De Boemelaars, waarvan de bruidegom jarenlang lid was, omlijstte het feest.
 
Brabants Dagblad, 26 mei 1988   Kermis

In Zijtaart wordt van zaterdag tot en met dinsdag 31 mei het jaarlijkse kermisfeest gevierd. De diverse kermisattracties staan opgesteld op het dorpsplein. Het feest wordt zaterdagmorgen door de jeugd van Zijtaart ingezet met een fietscrosswestrijd op het terrein achter de school. Bij de kermkisattracties behoort ook weer de jaarlijkse vlooienmarkt op zondag. Die duurt van tien tot vijf uur. De schoolkinderen in Zijtaart krijgen allemaal een kermispenning gratis.
 
Brabants Dagblad, 27 mei 1988   Voetbalclub VOW in Zijtaart, dit seizoen erg succesvol met twee kampioenschappen bij de dames en heren 1, houdt een receptie. In de kantine op het sportpark De Vonders rekenen de kampioenen, trainer en het bestuur op vrijdag tussen zeven uuren half negen op gelukwensen.
 
Brabants Dagblad, 28 mei 1988   Zijtaartse voetbalvereniging VOW door eendracht slokop in afdelingsvoetbal

Oke, het is slechts een kampioenschap in een eerste klasse van het afdelingsvoetbal. Maar toch, de ene kampioen is de andere niet. Iets wat in positieve zin voor VOW opgaat. Immers, aan de kampioenstitel voegde de Zijtaartse club ook de Toon Schroder-beker en de Brabantse titel toe. Bovendieb plaatste VOW zich via de Zuid-Nederlandse voorronde voor het nationaal afdelingskampioenschap. Zondag ontmoet het in Zeist drie andere 'groten' uit het afdelingsvoetbal, om onderling uit te maken wie zich in deze categorie de beste van Nederland mag noemen. Prestaties on u tegen te zeggen.

Prestaties ook, die de verwachtingen bij het debuut volgend seizoen in de vierde klasse van het KNVB-voetbal hoog spannen. Trainer Ruud Fleskens houdt zich enigszins op de vlakte. "De weerstand zal groter zijn. Neemt niet weg dat we er erg veel vertrouwen in hebben." Peter Blijvelds drukt zich concreter uit: "Normaal gesproken kunnen we met dit elkftal in de middenmoot meedraaien. Met een beetje geluk doen we mee voor het kampioenschap." Bijvelds werkt zijn eerste jaar in Zijtaartse dienst af en speelde eerder bij Blauw geel.

Peter Bijvelds is niet de enige die het 'grote' Blauw Geel inruilde voor het 'nietige' VOW. Een jaar of vijf terug ging een zestal hem voor. Onder hen Frank Ketelaars. Waarom? "We hadden best problemen met wat het bestuur daar allemaal regelde", verklaart Ketelaars. "Ik zelf had bijvoorbeeld negen wedstrijden meegedaan in een jaar waarin Blauw Geel kampioen werd. Maar op het feest mocht ik niet komen, terwijl andere jongens die veel minder in de basis hadden gestaan wel werden uitgenodigd". Allemaal zo'n soort dingen."

"Bovendien laat de opvang van de jeugd veel te wensen over", interrumpeert Bijvelds. "Er wordt door de oudere spelers niet geaccepteerd dat je jomg bent en nog veel moet leren. Alleen als het goed gaat kun je op steun rekenen. Gaart het minder, dan vergeet het maar. Ze breken je gewoon af. Altijd zo geweest. Of je moet van een andere vereniging komen. Ik herinner me die jongen van Van de Broek. Maakte als spitsspeler een fantastische start in het eerste elftal. Maar na een paar wedstrijden moest hij het veld ruimen. Terwijl Perry van Weert, afkomstig van een andere vereniging, tien wedstrijden absoluut niet presrteerde. Hem werd de hand boven het hoofd gehouden. Want, werd er gezegd, Perry kan het wel, weet je nog van vorig jaar. Kijk, dat is het grote verschil."

Woorden die Frank Ketelaars beaamt en samen met de bestuursperikelen de aanleiding vormden voor de ovestap naar VOW. "Met een stel vrienden stelden we eerst voorrde grap deze stap voor", gaat Ketelaars verder. "We kenden namelijk daar de trainer, Toon van de Akker. Van de Akker had ons bij de jeugd van Blauw Geel onder handen gehad. Begonnen als een geintje werd het snel een serieuze overweging. Toen een van ons de knoop doorhakte, volgde de rest meteen."

De Zijtaartse voetbalgemeenschap ontving de invasie niet meteen met open armen. Het stond in eerste instantie kritisch tegenover de komst van de Blauw-Gelen. Ook Toon van de Akker. "Toon benaderde ons als alle anderen," weet Frank Ketelaars. ": Maar we moesten ons wel de betere tonen aan het al aanwezige spelersmateriaal. Waren we gelijkwaardig, dan konden we een basisplaats vergeten."

"Mensen die met de komst van het zestal problemen hadden, waren vooral de ouderen", voegt aanvoerder en rasechte VOW'er Paul van de Hurk toe. "Nee, leden kostte het de vereniging niet. Bovendien werd VOW in het eerste jaar kampioen in de derde klasse van het afdelingsvoetbal. En je weet, met successen verdwijnen eventuele problemen als sneeuw voor de zon."

Onder leiding van Toon van de Akker bereikte VOW ook de eerste klasse van het afdelingsvoetbal, maar bleef vervolgens steken. Een jaar geleden nam Ruud Fleskens het roer over. Voortborduernd op het wrk van zijn voorgasnger en een tweetal individueel sterke aanwinsten verwelkomend, waaronder Peter Bijvelds, maakte hij van VOW een echte slokop. Het PSV van het afdelingsvoetbal.

"Een collectieve prestatie van voetbalverniging VOW", benadrukt Fleskens. "We vormen een eenheid. Bestuur, supporters, spelers, iedereen ispositief met de club bezig. Samen werken, samen waarmaken. De voorzitter heeft de hele nieuwbouw van de kantine meegezet. Zie ik bij Blauw Geel niet gebeuren. Niemand voelt zich de meerdeere van een ander. Dat typeert de club." Eendracht maakt dus ook binnen de Veghelse gemeentegrenzen macht. VOW vormt het bewijs.
 
Brabants Dagblad, 31 mei 1988   De afdelingen Zijtaart en Keldonk en in iets mindere mate Boerdonk zijn nog steeds de afdelingen die op de sportdagen van de KPJ de boventoon voeren. Zo was het ook afgelopen zondag in Loosbroek, waar Zijtaart en Keldonk met de meeste ere-prijzen ging strijken. De belangstelling voor de sportdag in Loosbroek was maar matig, wat mede kwam door de minder gunstige weersomstandigheden, maar zeker ook omdat de strijd te eentonig wodt. De uitslagen:

Dames:
pyramide: 1. Zijtaart, 2. Volkel
Vrije oefening: 1. Venhorst, 2. Vorstenbosch
Jazz-oefening: 1. Keldonk, 2. Zijtaart
Muziekoefening: 1. Keldonk, 2. Boerdonk
Marcheren: 1. Zijtaart, 2. Loosbroek

Heren:
Muziekoefening: 1. Keldonk, 2. Zijtaart
Vrije Oefening: 1. Zijtaart
Pyramidė: 1. Zijtaart, 2. Keldonk
Atletiek: 1. Keldonk, 2. Eerde

Gemengde pyramide: 1. Zijtaart, 2. Keldonk
 
Brabants Dagblad, 4 juni 1988   Zijtaartse voetballers promoveren

VOW uit Zijtaart heeft voor het eerst in het veertigjarig bestaan de vierde klas van het KNVB voetbal bereikt. Dat is uiteraard met veel gejuich ontvangen. In het afgelopen seizoen werd VOW kampioen in de eerste klas van de Brabantse Bond, maar het eiste ook de Brabantse titel door zich in een toernooi de sterkste te tonen van alle afdelingskampioenen.

Afgelopen donderdagavond wers andermaal een pareltje toegevoegd aan de suksessenkroon toen Kaayse Boys in de strijd om de Toon Schroderbeker met 4-1 naar het tweede plan werd verwezen. Prestaties die klinken als een klok, maar het meeste plezier beleefde de ploeg aan het vierde-klasserschap. Een lang gekoesterde wens ging in vervulling en dat de afstand tussen VOW en het plaatselijke Blauw Geel wat kleiner werd, was een prettige gewaarwording.

Trainer Ruud Fleskens over de activiteiten binnen VOW: "Neem nou het eerste elftal. Dat moet morgen aantreden in de voorronde voor het nationaal kampioenschap in het Limburgse Melick. We moeten er vier wedstrijden spelen., Dinsdagavond kruipen de jongens alweer op het dak voor uitbreiding van de kantine. Dat is clubliefde. Onze grootste wens? Voor het nieuwe seizoen nog een veld erbij. Dat is heel hard nodig. De rest doen we zelf wel."
 
Brabants Dagblad, 5 juni 1988   Boeren en tuinders uit Eerde, Zijtaart en St. Oedenrode openen zondag de deuren van hun bedrijf zodat het publiek kennis kan maken met enkele agrarissche activiteiten. Vanaf elf uur 's morgens tot vier uur 's middags zijn 11 bedrijven te bezichtigen. De organisatie is in handen van de NCB kring Uden.

In Eerde en Zijtaart zijn twee informatieposten ingericht. Varkensbedrijven zijn niet toegankelijk vanwege het gevaar voor ziekten. Wel te zien zijn: twee tuiinbouwbedrijven, drie loonbedrijven waar enkele indrukwekkende machines zijn te bekijken, een champignonkwekerij, een vleeshouderij, een bedrijf dat zich met bijenteelt bezighoudt en een hengstenhouderij.
 
Brabants Dagblad, 7 juni 1988   In Zijtaart moet zondag volgens fanfare Sint Cecilia iedereen op de fiets om mee te doen aan de gezins-fietstocht (30 km), die de muziekvereniging samen met de toer-fietsclub organiseert. Deelnemenrs kunnen zich laten sponsoren per afgelegde kilimeter. Het startgeld bedraagt f 2,50 per persoon en voor het hele gezin is het startbedrag f 7,50. Het geld is bestemd voor nieuwe instrumenten en nieuwe uniformen.
 
Brabants Dagblad, 8 juni 1988   Voetbalclub VOW in Zijtaart is vergevorderd met de uitbreiding van de kantine, die vanavond in gebruik is voor de jaarvegadering en morgenavond voor de receptie. Na deze bijeenkomsten legt men de laatste hand aan de uitbreiding die door eigen leden werd gerealiseerd.

VOW wacht nu nog op de uitbreiding van de accomodatie (derde veld) en doet daar vanavond tijdens de jaarvergadering mededelingen over. Bij de bestuursverkiezing zijn Bea van Houthem (dames), Piet van de Hurk (penningmeester) en H. Wijergangs aftredend en weer verkiesbaar. Wim Reibroek moet benoemd worden als westrijdsecretaris.
 
Brabants Dagblad, 13 juni 1988   VOW geen zee te hoog. Vierde titel in korte tijd

Het Veghelse VOW blijft in opmars. Gisteren haalde het in een tijdsbestek van een paar weken de vierde titel binnen. Na de afdelingstitel, de Toon Schroderbeker en de Brabantse titel van afdelinskampioenen was er gisteren in het Limburgse Melick andermaal sukses voor de ploeg uit Zijtaart. Ze kwam als overwinnaar uit de strijd in de Zuidnederlandse voorronde om het nationaal kampioenschap voor afdelingsploegen. Op zondag 19 juni doet VOW een gooi naar het algeheel kampioenschap van Nederland.
 
Brabants Dagblad, 14 juni 1988   In Zijtaart gaat een nieuwe straat Grootveld heten.
 
Veghelse Courant, 15 juni 1988   Frank Ketelaars van VOW topscorer

Afgelopen vrijdag werd de regio Topscorer Trofee in de kantine van V.O.W. te Zijtaart uitgerijkt aan Frank Ketelaars tijdens hun receptie voor de reeds behaalde titel.

Op 7-jarige leeftijd trok Frank Ketelaars voor het eerst de voetbalschoenen aan en werd lid van het Veghelse Blauw Geel '38. "Vanaf het begin van mijn voetbaltijd heb ik in de selektieteams van de diverse leeftijdskaregorieen gespeeld en altijd in de spits, vandaar dat het niet zo heel erg vreemd is dat ik redelijk goed scoor."

Vier seizoenen geleden kwam de nu 24-jarige Frank Ketelaars de gelederen van V.O.W. versterken. Hij kwam echter niet alleen. "In die tijd was Toon van de Akker trainer bij V.O.W. en we kenden hem. Er heerste toen ook onvrede bij Blauw Geel en toen hebben wij, onder andere Jack de Laat, Eric en Alfred van Uden, Rolf Pennings en mijn persoontje, ons over laten schrijven naaar VOW, eingenlijk zo'n half elftal dus. We werden in dat eerste jaar ook meteen kampioen van de 2de afdeling! Dit seizoen werd V.O.W. verder versterkt door de komst van Peter Bijvelds en Harold Veems.
 
Veghelse Courant 15 juni; Brabants Dagblad, 17 juni 1988   Zijtaart biedt meer

Zondag 19 juni heeft Zijtaart een gezellige jaamarkt en braderie. Vele kraampjes zullen de jaarmarkt bevolken, terwijl er tal van attracties zijn voor jong en oud. Daarnaast is er in de loop van de middag een optreden van Albert West. Bovendien zijn de winkels deze zondag ook geopend.


Deze jaarmarkt heeft als motto "Zijtaart Biedt Meer" meegekregen. De organisatie is in handen van de Zijtaartse Ondernemers Vereniging (ZOV). Op Zijtaart biedt meer presenten de Zijtaartse bedrijven zich aan het publiek.

Dit kleine boertje probeert op Zijtaart Biedt Meer een glaasje echte melk uit een bijna-echte koe te trekken.


Voor groot en klein is er van alles te beleven. Zo is er een luchtkussen opgesteld, staat er een draaimolen, kan de bezoeker deelnemen aan een stokkenvangspel en blaast er een kapel op een reuzenfiets. Fantastische prijzen zijn er te winnen met de loterij. Zoals onder ander een kleurentelevisiemeen capact-disc en een barbecue. Ook de gratis rondritten op motoren met zijspan zullen gretig aftrek vinden onder het publiek.
 
Brabants Dagblad, 20 juni 1988   De succesenreeks van VOW werd een halt toegeroepen. In het KNVB-centrum in Zeist moest VOW in de finale het loodje leggen. Na een hoopvolle start, twee gewonnen wedstrijden tegen Nicolaas Boys (2-0) en Old Foward Boys (5-2) begon het team uit Zijtaart aan de finale tegen het eveneens ongeslagen HVC uit Amersfoort. binnen 5 minuten was het 1 - 0 voor de Oranjewitten. Na rust werd de balans in evenwicht gebracht, maar twee minuten voor tijd zag VOW alle illusies in rook opgaan door een tegendoelpunt.
 
Brief aan Martien van Asseldonk in Sri Lanka   De nieuwe pastoor van Zijtaart is een nationale ramp. Niet de man zelf, want hij zal het best zo goed mogelijk doen, maar de bedoelingen die hij heeft. Na het tijdperk Verra die met zijn dwingelandij iedereen probeerde monddood te maken, hebben we nu een pastoor gekregen die jarenlang in een achtergebleven Belgisch gebied heeft gewerkt.

Alle ouderwetse tradities (kerkgang van vrouwen die bevallen zijn en dergelijke) zou hij hersteld willen zien. Het gaat er tegenwoordig in de kerk aan toe als waren het nog de jaren 50. En dat terwijl er onderhand al een paar jaar een werkgroep aan het werk is om allerlei vernieuwingen aan te brengen (thema-diensten, jongerenkoor, gespreksgroepen, enz.). Het tempo waarin alles in zijn werk gaat lijkt mij echter ontzettend laag.
 
Foto's: collectie Aard van Hoof   De Rakkers, Zwaluwen en junioren vvan Jong Nederland gingen in 1988 op kamp in Elsendorp.







 
Foto's: collectie Aard van Hoof   De senioren van Jong Nederland gingen in 1988 voor de eerste keer op kamp in de Ardennen.





 
Foto: collectie rijvereniging   Op 23 augustus gaf de rijvereniging acte de presence tijdens het zilveren huwelijksfeest van Cor en Ciska Coppens - Van Asseldonk.




 
Foto's: collectie Mari Brugmans   In 1988 werd er een begin gemaakt met de bouw van huizen op Grootveld.




 
Brabants Dagblad, 5 september 1988   In de vierde klasse begon debutant VOW het seizoen sterk door thuis met 2-0 van de streekgenoot Erp te winnen. Een overwinning waar niets op af te dingen valt, zodat het lijkt dat VOW de lijn van het zeer succesvolle vorige seizoen gaat doortrrekken.
 
Brabants Dagblad, 6 september 1988   NCB Zijtaart bestaat 90 jaar

De NCB afdeling Zijtaart viert op donderdag 15 september het 90-jarig bestaan. Om tien uur is er een H. Mis in de parochiekerk. Een uur later begint in De Korenmolensteen een bijeenkomst waarbij onder andere algemeen secretaris van de NCB A. Heijmans een toespraak houdt. 's Middags en 's avonds is er een feestprogramma.

Weliswaar is de historie van de NCB in Zijtaart lang, maar over de periode voor 1945 is weinig bekend. "Tijdens de Tweede Wereldoorlog is er veel verloren gegaan", legt Karel Bekkers uit. Bekkers is sinds 1952 lid van de NCB te Zijtaart. Sinds 1979 hanteert hij de voorzittershamer bij deze afdeling, die op het ogenblik 120 leden telt. Bij de oprichting in 1898, door A. Vogels, waren er 57 leden.

Bekkers: "Natuurlijk was dat een heel andere tijd dan vandaag de dag. Het is voor mij niet mogelijk om daar veel over te vertellen omdat al die gegevens verloren zijn gegaan. Ik kan er pas over meepraten vanaf 1952 toen ik lid werd. Ik had een klein bedrijfmet vijf koeien of wat zeugen. Vandaag de dag kun je het op die manier niet redden. Maar toen was het niet zo'n probleem.

Je hoort mensen wel eens zeggen dat het de goeie ouwe tijd was. Dat kan best zijn. De boeren waren wat eerder tevreden, maar wat mij betreft hoeft die periode niet terug te komen. Ik ben nu teveel gehecht aan luxe dingen zoals een koelkast, diepvries en een auto. Die dingen waren er vroeger niet bij. Je had toen ook een andere band tussen de leden.

Ik heb het nog meegemaakt dat een boerderij van een van onze leden was afgebrand. Het was de gewoonste zaak van de wereld dat wij met z'n allen de handen uit de mouwen staken. Een paar dagen lang waren er ploegen van een man of tien bezig om de rommel op te ruimen. Elke dag kwam er steeds een ander stel mensen. Vandaag de dag is dat niet meer nodig. De verzekering zorgt ervoor dat de rommel wordt opgeruimd. Bovendien zouden de leden er geen tijd meer voor hebben."

Volgens Bekkers is de gemiddelde leeftijd van de huidige NCB-leden in Zijtaart 50 jaar. Slechts een gering aantal van hen heeft een zoon die te zijner tijd als opvolger zal optreden. Bij Bekkers is dat anders: zijn 25-jarige zoon is van plan om in vaders voetsporen te treden. Bekkers: Hij heeft er altijd zin in gehad. Er was geen aandrang van mijn kant voor nodig. Dat met je niet doen, want je moet er helemaal achter staan. Anders zal het waarschijnlijk niet lukken.

De jongere leden van onze NCB hebben bijvoorbeeld een computer in hun bedrijf staan. Dat zie ik straks als mijn zoon het overneemt hier ook wel gebeuren. Misschien dat ik en paar uur eerder klaar zou zijn met het werk. Maar ik ben te oud om daar nog mee te leren omgaan. Bovendien hou ik teveel van dit werk."
 
Brabants Dagblad, 12 september 1988   Reunie

Oorlogsveteranen van de I-II-17 Infaterie hebben gisteren in Zijtaart onder grote belangstelling hun jaarlijske runie gehouden. Er waren ruim tachtig leden van de vereniging aanwezig. In de parochiekerk te Zijtaart werd een eucharistieviering bijgewoond, waarna een stille herdenking volgde op het kerkhof te Zijtaart, waar 3 soldaten van de compagnie begraven zijn.

Fanfare Sint Cecilia verleende daarbij medewerking. Met de Last Post qwerd de plechtigheid besloten. Later op de middag bracht burgemeester Isaac Keijzer van Veghel een bezoek aan de veteranen die toen in zaal Versantvoort bijeen waren. Uit de gesprekken hier bleek zonneklaar dat de oudstrijders met grote belangstelling uitzien naar de viering van het 50-jarig bestaansfeest van de compagnie. Ook dat feest wordt in Zijtaart gevierd.
 
Brabants Dagblad, 14 september 1988   Boerenbond

Bij gelegenheid van het 90-jarig bestaansfeest van de NCB-afdeling in Zijtaart wordt zondag in De Korenmolensteen een tentoonstelling gehouden. Daar worden allerlei attributen van de boerenstand uit de goeie oude tijd tentoongesteld en is er ook een expositie ingericht. Buiten zullen KPJ, de ponyclub en de rijvereniging een show verzorgen. Binnen in de feestruimte komen de dames van het KVO voor het voetlicht. Het duurt allemaal van een tot half vijf.
 
Foto's: colelctie carnavalsvereniging   Optreden van de carnavalsvereniging tijdens een Seiturse revu in 1988. Onduidelijk is ter gelegenheid waarvan die Seiturse Revu georganiseerd was.








 
Brabants Dagblad, 14 september 1988   Muziekfeesten in Zijtaart

Fanfare Sint-Cecilia houdt dit weekeinde in Zijtaart de jaarlijkse muziekfeesten, die ook in het teken staan van de 90-jarige NCB. Zaterdagavond wordt er een concert gegeven, daarna is er een Beierse avond met veel blaaskapellen.

Donderdag en zondag zijn gererveerd voor de NCB, terwijl vrijdag en zaterdag muziek gemaakt wordt in Zijtaart. Op vrijdag 16 december komt de hele Cecilia-familie bijeen voor een feest in de tot feestpaleis omgedoopte Korenmolensteen. Alle 100 actieve leden, de vriendekring met 130 leden en de club van ere-leden zijn met hun partners uitgenodigd.

Zaterdagavond om half acht geeft het korps een concert in De Korenmolensteen. Majoretten, drumband en fanfare treden voor het voetlicht. Uitgevoerd worden de werken, welk op de cupwedstrijden van 24 en 25 september in Uden worden gespeeld. Na het concert is er een Beierse avond met zes blaakapellen uit de regio. Die wisselen elkaar af met Egerlander, dixieland en blaasmuziek.
 
Brabants Dagblad, 15 september 1988   Algemeen secretaris A. Heijmans van de NCB wilde het gisteren plezierig houden bij de 90-jarige boerenbond in Zijtaart. Hij besprak geen aktuele problemen, maar liet een bijna volle zaal van de Korenmolensteen horen hoe de organisatoe van de NCB in elkaar steekt. Er komt mogelijk een nieuwe samenwerking emt de centrale Boeren- en Tuindersbond (CBTB) en een nieuw clad "Oogst".

De feestelijke herdenking van de jubilerende club in Zijtaart begon gisterochtend met een mis in de parochiekerk. Gistermiddag was er een ontspanningsprogramma met zang, dans en toneel. Het feest gisteravond werd opgeluisterd door een Dongense cabaretclub.

"Je wordt er kostmisselijk van". Met die woorden doelde burgemeester I. Keijzer gisteren op de landelijke politiek. Hij had zich geergerd aan de paspoortaffaire. "Ze zitten daar in Den Haag mekaar vliegen af te vangen over een stom paspoort. Als dat het voorbeeld moet zijn hoe je bestuurt en werkt dan ben ik trots op mijn gemeenteraad", aldus Keijzer.

Hij vond Zijtaart een wezenlijk onderdeel van de Veghelse gemeenschap. "En als je een goeie gemeenschap hebt, heb je eigenlijk geen burgemeester nodig", zo zei Keijzer, die eraan toevoegde dat dat ook voor de begroting gunstige consequenties zou hebben. Voorzitter Karel Bekkers wees in zijn toespraak op het belang van de boeren: "Neem de boer weg en er blijft niets meer over."

Enkele varianten van de afkorting NCB: "Nooit Contant Betalen", "Niet Christelijk Bedoeld", of "Niemand Consumeert Beter", aldus secretaris A. Heijmans. Volgens Heijmans is de naam Noord-Brabantse Christelijke Boerenbond onjuist. De organisatie is bedoeld voor boeren en tuinders en is ook werkzaam in Zeeland en een deel van Gelderland.
 
Brabants Dagblad, 16 september 1988   "Meer boeren moeten paard nemen"

De Brabanthallen in Den Bosch zijn vandaag en moregn vergeven van de trekpaarden. Machtige spiermassa's, ontzag inboezemende werkdieren. Hoewel... werken? Waar zie je het trekpaard nog in bedrijf? Bijna nergens meer, geeft fokker Harrie van der Heijden uit Zijtaart toe. En dat is jammer. "Eigenlijk zou elke boer twee van die paarden moeten hebben", vindt hij. een beetje eigenbelang schuilt wel achter die uitspraak: "Dan had de hengstenboer veel meer te dekken."

Hengstenboer. Het woord klinkt net zo negatief als 'knol'. Maar Harrie van der Heijden maakt er geen probleem van. Drie keer werd een hengst van hem nationaal kampioen op de tweejaarlijkse trekpaardententoonstelling in de Brabanthallen. Met enige voorzichtigheid komt hem nog net over de lippen dat het er dit jaar weer gunstig voorstaat. "Maar er kan nog van alles gebeuren. De dieren kunnen ziek worden. Je moet zo oppassen..." Verder geen kapsones. "Ik ben heel nederig, ondanks het feit dat we het goed gemaakt hebben. Ik blijf eigenlijk het liefst op de achtergrond."

De Zijtaartse trekpaardenfokker denkt bij zijn ideaal van 'elke boer een paard' niet alleen aan zijn portemonnee. "Het is lonend en goed voor het weiland", zegt Van der Heijden. Veel kosten zijn er volgens hem niet aan verbonden, terwijl daar de opbrengst tegenover staat van veulens die geboren worden.

Zijn hengst Guido van Brandenvoort werd kampioen in 1980. Twee jaar later evenaarde Van der Heijden dat succes met Junior van 't Hooghof. Geen kampioen in 1984. In 1986 was de Zijtaartse fokker terug met Marco van de Noorweegsekaai; opnieuw een nationaal kampioen. En dit jaar staan de vierjarige Junior van de Landshoeve en de een jaar oudere Udo van Brandevoort te trappelen. Hengsten. Waarom geen merries?  "Mijn merries zijn natuurlijk wel goed, maar niet goed genoeg voor een kampioenschap als dit. Daar ben ik heel eerlijk in."

Al een jaar of dertig doet Harrie van der Heijdne mee aan de tentoonstellingen van het Nederlandse Trekpaard. De eerste vijftien jaar waren het merries waarmee hij naar Den Bosch toog. Vijftien jaar geleden kreeg hij zijn eerste hengsten. Die dekten zestig merries, dat eerste jaar. En nu: "Tot nu toe 260 dekkingen dit jaar. Dat is veertig meer dan in 1987." Van der Heijden gaat niet meer zelf met zijn hengsten de boer op. Begin dit jaar deed hij ze over aan zijn zoon Andre.

In 1982 werd een van de hengsten die op het kampioenschap in Den Bosch zou uitkomen vergiftigd. Het dier werd ingespoten met parathion. Als dat ter sprake komt, komt ook de woede van Van der Heijden weer boven. Nog steeds weet hij niet wie 'm dat geflikt heeft. Staan er dan zulke grote belangen op het spel? "Iedereen wil winnen. Dat is je kostwinning. Alles hangt daarvan af."

Hoe komt het dat fokker Van der Heijden zo hoog scoort en dat hij met die uitpuilende prijzenkast in z'n woonkamer zit? "Ach, je doet je best," is het antwoord. "Het is een hobby", herhaalt hij enkele keren. Volgens Van der Heijden zit er een grote geluksfactor bij. Maar je wint toch niet jaar-in-jaar-uit prijzen als geluk doorslaggevend is? "Ja, een beetje kennis komt er natuurlijk ook wel bij", geeft hij toe.

Zomer en winter staan ze buiten. Mooie dieren, een bonk kracht. Heel wat anders dan dat fragile van 'luxe paarden'. Het hele jaar door hebben de trekpaarden van Van der Heijden bekijks. Voorbijgangers maken foto's. En vandaag en morgen komen in Den Bosch weer drommen publiek op de trekpaadententoonstelling af. "De belangstelling is enorm," zegt Van de Heijden.

Voor de bezoekers mag de belangstelling incidenteel zijn, voor de Zijtaartse fokker is er op de wereld weinig anders dan zijn dieren: twintig paarden, een stuk of zestig stieren en wat varkens. "Ik ga nooit naar iets anders dan naar paardenkeuringen. Niet naar de kermis of naar het cafe." Harrie van der Heijden leeft helemaal voor het trekpaard. "Dit weekend naar Den Bosch. Dat is voor ons een soort vakantie."
 
Brabants Dagblad, 19 september 1988   Dubbel succes voor Van der Heijden uit Veghel

De nationale tentoonstelling van 'Het Nederlandse Trekpaard' is zaterdag een dubbel succes geworden voor de trekpaardenhengstenhouder Andre van der Heijden uit Veghel. De vijfjarige bruine hengst Udo van Brandenvoort van Van der Heijden is uitgeroepen tot kampioen en de vierjarige bruinschimmel Junior van de Landshoeve van dezelfde eigenaar is reserve-kampioen geworden bij de hengsten.

Twee neven van Van der Heijden uit Oost, West en Middelbeers sleepten eveneens een kampioenstitel in de wacht. Kampioen bij de trekpaardmerries werd hun vierjarige bruinsachimmel Vanessa van de Lindehoef. Voor de duizenden toeschouwers in Den Bosch, onder wie prinses Juliana, gaf vereniging 'De Aangespannen Haflinger' een prachtige demonstratie met authentieke aanspanningen.
 
Brabants Dagblad, 19 september 1988   Tussen alle drukte door van haar eigen muziekfeesten had fanfare Sint Cecilia zaterdagavond nog even tijd om een muzikale hulde te brengen aan de Zijtaartse trekpaardenfokker Harrie van der Heijden die op de tentoonstelling van het Nederlands Trekpaard in Den Bosch twee nationale titels haalde. Namens het korps bracht voorzitter Albert van Zutphen felicitaties over.
 
Brabants Dagblad, 20 september 1988   Ouderenhuisvesting

De wachtlijst voor aanvragen van ouderenhuisvesting ub Zijtaart telt momenteel zeven personen. Het bestuur van de Stichting Zijtaarts Belang verwacht dat deze voor de jaren 1989 en 1990 nog groter wordt in verband met vergrijzing. Daarom wordt vanavond acht uur in de Edith Steinschool een bijeenkomst gehouden waar met de Bond van Ouderen bekeken wordt hoe het tekort op te vangen is.
 
Brabants Dagblad, 30 september 1988   Op een muzikconcours om de Rabo-cup heeft harmonie Servaas beslag weten te leggen op de eerste plaats. De tweede prijs ging naar garmnie Frisselstein uit Veghel. Sint-Cecilia uit Zijtaart werd derde,
 
Brabants Dagblad, 1 oktober 1988   Rotte kozijnen worden opgeknapt

Het schoolbestuur van de Eith Steinsschool in Zijtaart mag de rotte kozijnen van het schoolgebouw met een lening van de gemeente vervangen. Dat heeft de gemeenteraaddonderdagavond beslist. Het Ministerie van Onderwijs wilde niet betalen omdat er volgens haar geen sprake is van constructiefouten. Tegen dat besluit is het schoolbestuur in beroep gegaan. Een uitspraak wordt niet eerder dan eind volgend jaar verwacht.

En intussen rotten de kozijnen rustog door. En ook die in de linkerkant van de school rakne aangetast. Het schoolbestuur heeft zelf te weinig reserves om het herstel te bekostigen. Het werk gaat rond 225.000 gulden kosten.
 
Brabants Dagblad, 8 oktober 1988   Nierstichting

In Veghel gingen 140 collectanten voor de Nierstichting op pad en haalden een mooi bedrag op. Teleurstellend was het in Zijtaart en Eerde. In Zijtaart was slechts een collectant actief. In Eerde kreeg men de collecte niet eens op gang.
 
Brabants Dagblad, 8 oktober 1988   Viering

In de parochiekerk van de H. Lambertus te Zijtaart wordt vanavond een jongerenviering gehouden. De viering wordt opgeluisterd door het jongerenkoor. Thema is 'Tegenstellingen in de huidige wereld'.
 
Veghelse Courant, 5 oktober 1988   Handenarbeid

In de Edith Steinsschool te Zijtaart wordt zondag een verkooptentoonstelling gehouden van de handenarbeidclub van de Zijtaartse bejaarden. De werkstukken staan uitgestald tussen tien en drie uur.
 
Veghelse Courant, 12 oktober 1988   Parochieontwikkeling

In het jongerencentrum De Korenmolen te Zijtaart is vanavond in het kader van de parochieontwikkeling een bijeenkomst van de lektorengroep, Vernieuwingen in de kerk staan centraal. De avond begint om acht uur.
 
Brabants Dagblad, 19 oktober 1988   Voorbereiding uitgifte kavels in Zijtaart

De gemeente Veghel kan de voorbereidingen starten voor de uitgifte van bouwkavels in het plan Grootveld in Zijtaart. Veghel is er in geslaagd nog eens een halve hectare grond te verwerven van de familie Van de Tillaart. De gemeente is nog in onderhandeling met een tuinder over aankoop van gronden in plan.
 
Brabants Dagblad, 19 oktober 1988   Biljartkampioensschappen Zijtaart

Vanaf maandag 24 oktober tot en met 5 november aanstaande worden in de Bresco Bar, alweer voor de derde keer, de Zijtaartse Biljartkampioenschappen gehouden. dit jaar wordt er in diverse klassen gespeeld, aarna de beste drie uit elke klasse om het algehele kampioenschap van Zijtaart spelen. De organisatie is ook deze keer in handen van de biljartverenigingen De Zwijntjes en Poedelpret. Ton en Diny de Rooy heten U van harte welkom in de Bresco Bar.
 
Brabants Dagblad, 22 oktober 1988   Afscheid

Na 34 jaar trouwe dienst heeft Willy Henst gisteravond in Zijtaart afscheid genomen van de jeugdvereniging Jong Nederland. In de Korenmolensteen werd hem als dank voor al z'n tijd en moeite voor de club een afscheidsreceptie aangeboden.

"Een harde werker, die nooit echt het voortouw heeft genomen, maar op de achtergrond veel werk heeft verricht. Iedereen kon op de steun van Willy Henst rekenen." Zo schetste voorzitter Aart van Hoof van Jong Nederland de scheidende voorzitter in zijn toespraak.

Wille Henst (43), geboren en getogen in Zijtaart, sloot zich al op 10-jarige leeftijd aan bij Jong Nederland. "Daar zat je als kind op te wachten, want in Zijtaart was verder ook weinig verzet. Jong Nederland is een vereniging waar men van alles doet wat een beetje fanatiek is en waar ook het buitenleven veel aandacht krijgt", aldus Willy Henst. Dat "alles" vond ik wel leuk om te doen. Ik heb dan ook veel plezier beleefd als jeugdig lid. En toen mij op latere leeftijd (18) werd gevraagd deel uit te maken van de leiding, heb ik meteen ja gezegd."

Na zo'n 20 jaar leider te zijn geweest werd Henst, nadat Jong Nederland de stichtingsvorm had aangenomen, de eerste voorzitter. De laatste jaren was hij actief als secretaris, omdat men voor dat baantje niemand wist te vinden. Ook in het district was Henst een aantal jaren als bestuurder actief. Nu na 34 jaar geeft hij de pijp aan Maarten, omdat hij vindt dat het mooi is geweest.

Velen uit Zijtaart en uit het district Land van Cuyk - Veghel, kwamen de scheidende secretaris de hand schudden. Namens de gemeente was Frans Vroomen aanwezig. Ook het provinciaal en nationaal bureau hadden vertegenwoordigers naar Veghel gestuurd.

Direct na de receptie kwam de feestavond op gang, waarbij Willy Henst het middelpunt vormde. Verrassend voor hem en velen was daarbij de show "In de hoofdrol", die een onbetwist hoogtepunt vormde. In dit programma werd de scheidende Willy Henst geconfronteerd met vele personen en mooie momenten uit zijn 34-jarige staat van dienst bij Jong Nederland.
 
Brabants Dagblad, 23 oktober 1988   Hoe autopoetser Ton Ketelaars knettergek van een VW411 werd

Altijd al wilde hij een apart wagentje hebben. En van jongsafaan poetste hij auto's in zijn eigen geboortedorp Zijtaart. Daar kwamen ook de autocrossers om te sleutelen aan hun crossauto's. Veelal waren dat Volgswagen-kevers. Maar toen er eenmaal zich een VW411 aandiende, besloot hij er mee op de weg te gaan rijden. Het model was veel te mooi om mee te gaan crossen.
 
Brabants Dagblad, 25 oktober 1988   Aan de Rijksuniversiteit te Utrecht heeft professor dr. Jo van den Biggelaar zijn ambt als hoogleraar aan de faculteit der biologie aanvaard. Van den Biggelaar is werkzaam op het gebied van de experimentele embriologie.

Jo van den Biggelaar is afkomstig uit het Veghelse kerkdorp Zijtaart en studeerde als een van de eersten af aan het Zwijsen-college te Veghel. Aan de Universiteit te Utrecht behaalde hij in 1961 zijn doctoraal. In 1970 promoveerde hij cum alude op een proefschrift over experimentele biologie. In 1987 werd hij tot hoogleraar benoemd.
 
Brabants Dagblad, 26 oktober 1988   Dubbelconceert in Zijtaart

Fanfare Sint Cecilia uit Zijtaart en harmonie De Goede Hoop uit Aarle-Rixtel verzorgen zondag samen een concert in zaal Versantvoort te Zijtaart. De muzikale ontmoeting begint om half twaalf.
 
Brabants Dagblad, 26 oktober 1988   KPJ Zijtaart

De KPJ Zijtaart heeft een nieuwe voorzitter. Hein Vogels is Marion van Boxmeer opgevolgd. Van Boxmeer had vanwege drukke werkzaamheden onvoldoende tijd voor de bestuursfunctie. Vogels kan zich met de andere bestuursleden alvast opmaken voor de organisatie van de Kringsportdag, die volgend jaar in Zijtaart wordt gehouden.
 
Veghelse Courant, 26 oktober 1988   Het eerste dameselftal van VOW is onlangs aangenaam verrast door Anja en Joop Versantvoort. Na hen vorig jaar in een nieuw clubtenue te hebben gestoken, schonken de eigenaars van Eethuis de Reiger uit Zijtaart de dames trainingspakken. Geinspireerd door de successen van de VOW dames, onlangs gepromoveerd naar de hoofdklasse B na een prachtig kampioenschap, wilden Anja en Joop een daad stellen.
 
Brabants Dagblad, 1 november 1988   Fietspad Zijtaart geen oplossing

Het voorstel van de CDA raadsfractie om lanfs de Pastoor Clercxstraat - Zondveldstraat in Zijtaart een fietspad aan te leggen, biedt volgens het college van B. en W, geen oplossing voor de verkeersonveiligheid van fietsers. Het CDA had het college de suggestie gedaan om bij het opnieuw asfalteren van de weg fietspaden aan te brengen door belijning of kleurverschil in het wegdek. Dat zou moeten gebeuren over een afstand van ongeveer vier kilometer tot aan de grens met Lieshout.

Volgens het college kan alleen het gewenste resultaat worden bereikt, als autoverkeer  en fietsverkeer volledig worden gescheiden. Dat zou kunnen door vrijliggende fietspaden aan weerszijden van de weg of door een breed fietspad aan een kant. "Beide oplossingen vragen investeringen die in de miljoenen lopen en subsidies zijn niet te verwachten."

Het college vindt het alternatief dat door het CDA wordt aangedragen ook geen oplossing. "De ruimte tussen de bomen en de zijkant van de weg is onvoldoende om verantwoord een fietspad aan te leggen", concludeert het college. En als er geen fietsers meer op de weg rijden, zal de snelheid van het autoverkeer toenemen, verwachten B en W. En zij vragen zich af of door de CDA suggestie ("zeer hoge investering voor zo weinig extra veilgheid) de situatie ter plaatse niet juist onveiliger wordt.
 
Brabants Dagblad, 9 november 1988   In de Brescobar in Zijtaart zijn zaterdag onder grote belangstelling de finales gespeeld van de derde Zijtaartse biljarkampioenschappen. Bas de Rooij, vorig jaar tweede, werd kampioen. Hij won glansrijk van Martien van de Cammen.

De uitslagen luiden als volgt:
Klasse A: 1. Gerard Oppers, 2, J. Rovers, 3. Cor Habraken
Klaase B: 1. Bas de Rooij, 2.. E. van Zutphen, 3. H. van de Rijt
Klasse C: 1. Ton de Rooij, 2. Hans van Zoggel, 3. Martien van de Cammen
Klasse D: 1. R. van de Hurk. 2. J. Versantvoort, 3. Wilco Brugmans
Jeugd: 1. Walter de Bie, 2. Rob Verbruggen
Hoogste serie: Gerard Oppers, 29 caramboles
 
Brabants Dagblad, 9 november 1988   In Zijtaart worden nieuwe bewoners van het kerkdorp voortaan verwelkomd. Daarvoor is een speciale groep in het leven geroepen na overleg tussen parochiebestuur, de Evenementengroep en Zijtaarts Belang. Gisteravond is de groep geinstalleerd.
 
Foto's: collectie carnavalsvereniging   Opkomst van de reiger tijdens het elf-elf bal.







 
Foto's carnavalsvereniging   Afvoeren van de 'oude' jeugdraad tijdens het elf-elf bal.







Brabants Dagblad, 12 november 1988   Elf-elf bal

Carnavalsvereniging De Reigerrs in Zijtaart heeft misschien wel de grootste dansgarde in de regio. De club heeft maar liefst rond veertig lieftallige jongedames in haar midden die als dansmariekes De Reigers vertegenwoordigen bij officiele gelegenheden. Vanavond zal de dansgarde het elf-elf bal opluisteren in de Brescsobar. Tijdensa het feest worden ook de jeugdprins en de Raad van Elf uitgezwaaid.
 
Brabants Dagblad, 12 november 1988; Veghelse Courant 16 november 1988   VOW steekt handen uit de mouwen

Door zelf flink de handen uit de mouwen te steken heeft voetbalclub VOW de bestaande kantine fors uitgebreid en is tevens omgedoopt tot clubhuis. Het nieuwe clubhuis wordt op zaterdag 19 november officieel in gebruik genomen. Burgemeester Isaac Keijzer van Veghel verrricht 's middags om half vijf de opening. Daarna is er van vijf tot zeven uur een receptie. Zondag is er open huis van elf tot zes uur 's avonds.

Secretaris Corr van der Aa: "We hebben een veel grotere kantine, een nieuwe bar, nieuwe ruimte voor kaderbijeenkomsten en jeugdactiviteiten, een kamertje voor de masseur en voor de redactie van ons clubblad en een klein vergaderkamertje." De uitbreiding is een investering die op ruim twee ton is geschat. De leden zelf hebben het leeuwendeel van het werk op zich genomen.

"De ruim 90 leden die we van Soffelt er bij hebben gekregen zijn er nog allemaal. De jongens hebben het bij ons goed naar de zin en hebben volop bijgedragen aan de verbouwingsactiviteiten. Nu maar hopen dat de gemeente Veghel een derde speelveld zal aanleggen."
 
Veghelse Courant, 16 november 1988   Stadssleutel Veghel nu kompleet

Afgelopen vrijdag vond in Veghel de officiele opening van het carnavalsseizoen 1988-1989 plaats. De prinsen karnaval met hun gevolg van Veghel, Mariaheide, Zijtaart en Eerde waren te gast bij het gemeentebestuur. De voorzitter van De Kuussegatters, de heer Piet van Sambeek, was blij dat deze vorig jaar ingezette  seizoensopening" nu weer herhaald werden hoopte dat dit een echte traditie gaat worden. Tijdens de karnavalsdagen zal Veghel bestuurd worden door de karnavalsprinsen, die dan vier dagen  in bezit zijn van de stadssleutels.

De heer Van Sambeek wees er in zijn toespraak op dat het voor wijkverenigingen en andere organisaties steeds moeilijker wordt om een ruimte te vinden om hun karnavalswagens te bouwen. Daardoor dreigt de optocht steeds kleiner te worden. Hij deed een dringens beroep op de gemeente te bezien of er niet ergens geschikte ruimte kan worden gevonden.
 
Brabants Dagblad, november 1988   De jeugd van V.O.W. C-1 in het nieuw

Onlangs kwam Frank van Schijndel, eigenaar van de gelijknamige confectie b.v. uit Beek en Donk de C-1 jeugd van V.O.W> verrassen met nieuwe shirts. Een weddenschap over het hoog houden van de bal met leider A. Schepers was de aanleiding voor deze schenking. Al jaren is Frank van Schijndel self ook aktief als voorzitter, al is dit bij de veteranen. Daarom is het zo mooi als deze mensen ook eens aan de jeugd denken.
 
Brabants Dagblad, 22 november 1988   De mooiste voortuin

De tuin van J. (Has) Vissers die de hoofdprijs heeft gewonnen in de tuinen- en balkonnen-wedstrijd in Veghel.

 
Veghelse Courant, 23 november 1988   VOW kantine omgebouwd tot clubhuis

Na acht maanden de handen flink uit de mouwen te hebben gestoken heropende jongstleden zaterdag burgemeester Keijzer van Veghel onder redelijke belangstelling het nieuwe clubgebouw van VOW.

De burgeneester stelde dat de gemeente de noodzaak van een derde veld wel inzag, maar hij vroeg wel enig begrip en ruimte om te komen tot verwerving van de grond. De burgemeester herinnerde de aanwezigen eraan dat het 25 jaar geldenm in 1963, Frans van de Mosselaar was, die aan de wieg van het eerste speelveld en kleedlokaal (hok) stond. Nu is het zijn zoon Hans van de Mosselaar geweest die de grote animator was achter deze uitbreiding. Samen met Hans van de Mosselaar verichtte de burgemeester de openingshandeling door het op de wand schroeven van een gedenkplaat.
 

Brabants Dagblad, 23 november 1988   Voorstelling Zijtaarts toneel

De Zijtaartse Toneel Vereniging zet zaterdag en zondag de klucht in drie bedrijven 'De neie weg' op de planken. De voorstelling begint telkens om acht uur in de Korenmolensteen. De klucht handelt over de noodzaak van de aanleg van een rondweg om het dorp. Maar daarvoor moeten de boeren grond verkopen. En vooral in het geval van boer Brink zorgt dat door de nodige verwikkelingen.

De rollen worden gespeeld door Noud van Asseldonk, Oda van de Tillaart, Wim van Hoof, Roland van de Meerakker, Hetty van de Kamp, Jan Habraken, Riek van Boxmeer, Jose van Zutphen, Jan van Zutphen en Paulien van de Crommenacker. De regie is in handen van Joos Vollenbergh.
 

Brabants Dagblad, 25 november 1988   Op zondag 27 november komt Sint-Nicolaas naar het Veghelse kerkdorp Zijtaart, waar hij vergezeld van zijn Pieten om twee uur aan zijn rijtour begint. De route gaat dan vanaf de Pastoor Clercxstraat, Bresser, Voortstraat, Keslaerstraat, Rwibroekstraat en Dorpplein. Fanfare Sint Cecilia zal de Sint op zijn tocht begeleiden.

Op het dorpsplein wordt Sint verwelkomd door het comite en een grote menigte kinderen. Daara vertrekken de kinderen tot en met groep 4 naar zaal Versantvoort en die van groep 5 tot en met 8 naar de gymzaal voor een Sinterklaasfeestje en een traktatie.
 
Brabants Dagblad, 29 november 1988   Jubilarissen bij kerkkoor Zijtaart

Tijdens het jaarlijkse St.-Cecoliafeest heeft het Zijtaartse zangkoor afgelopen vrijdagavond twee jubilarissen gehuldigd. Marinus van Nunen en Wim Scheves zijn beiden veertig jaar lid van het koor. Ze ontvangen uit handen van pastoor Magis de gouden medaille van verdienste van de Gregoriusvereniging. Namens alle koorleden ovehandigdede voorzitter van het koor de jubilarissen een cadeau.
 
Brabants Dagblad, 29 november 1988   Postbesteller Harrie van de Linden uit Zijtaart is op het Veghelse voorsorteercentrum aan de Frisselsteinstraat door directie en collega's uitgezwaaid. De postbesteller maakt na 35 jaar trouwe dienst van de VUT-regeling. Van de Linden was de laatste jaren wekzaam als sorteerder op de afdeling postbussen. Als postbesteller maakte hij zijn dagelijkse route in Oranjewijk en het buitengebied Dorshout.
 
Brabants Dagblad, 29 november 1988   Enthousiasme bij toneel Zijtaart

Dat de Zijtaartse Toneelvereniging erg populair is in haar omgeving bleek het afgelopen weekeinde. Zaterdag en Zondag bracht de groep 'Een neie weg' op de planken en beide avonden trok het toneelgezelschap een volle zaal. Er bleek zoveel belangstelling voor het stuk, dat telkens weer stoelen moesten worden aangedragen om de mensen niet teleur te stellen.

Het stuk 'Een neie weg' was toepasselijk voor Zijtaart en daarom ook trok het wellicht een buiten verwachting grote belangstelling. Een mooi stuk ook, dat in het Drents werd geschreven, maar door Noud van Asseldonk en zijn vrouw Will werd omgezet in het Nederlands. De spelers brachten het in eigen dialect.

De toneelgroep kwam ook met een aantal debutanten op het podium, maar dat was nauwelijks merkbaar. Iedereen bleek in staat door gevoelens en emoties het juiste typetje neer te zetten. De groep met wat jongeren en ouderen hield elkaar goed in evenwicht. De degelijke acteerprestaties leidden tot menig lachsalvo.

Joos Vollenbergh uit Zeeland wist de verschillende acteurs en actrices tot een eenheid te brengen. Hijzelf was vol lof over het gebodene. "De groep heeft het fantastisch gebracht zo je het graag zou willen. Dat heeft de mensen een plezierige avond bezorgd. Ik heb bewondering voor mensen die dat zo kunnen."
 
Brabants Dagblad, 15 december 1988   C. Mollen verlaat basisschool Zijtaart



Bijna dertig jaar geleden tufte de jonge Cornelis Mollen op zijn motor door Zijtaart. De hobbelige keienweg noopte hem er toe meer naast dan op de weg te rijden in het Veghelse kerkdorp, herinnert Cornelis Mollen (56) zich nu, aan de vooravond van zijn afscheid van de Zijtaartse Edith Steinschool. Maar juist het landelijke, wat rustige karakter van het dorp, is hem al die jaren blijven aanspreken. "Ik heb bewust gekozen voor een kleiner dorp. De grote stad hoefde voor mij niet."

Mollen startte zijn onderwijsloopbaan in Nijmegen, de plaats waar hij de kweeksschool volgde, Hij werkte vervolgens in Keldonk, Batenburg en Hernen voordat hij uiteindelijk de definitieve overstap naar Brabant waagde. Dat hij in zijn nieuwe betrekking ook een huis kon krijgen, speelde mee bij de sollicitatie.

Cor Mollen begon als meester voor de tweede en derde klas van de Jacobusschool voor jongens. In Zijtaart was het onderwijs toen nog strikt gescheiden, de Franciscanessen hadden de meisjes onder hun hoede. Maar Mollen moest door ziekte van het schoolhoofd al snel de leiding op zich nemen. Hij was van 1968 tot 1973 waarnemend hoofd en werd in 1973 hoofd van de Edith Steinschool waarin inmiddels de meisjes- en jongensschool waren samengegaan.

Cor Mollen laat zich lovend uit over de Zijtaartse gemeenschap. "De mensen krijgen van mij een pluim. Ik heb nooit tevergeefs een beroep op ze gedaan en het vereniginsgleven bloeit hier. Ik heb daar zelf ook met veel plezier deel van uitgemaakt. Onder meer in het Oranjecomite, de Stichting Zijtaarts Belang en de parchiele werkgroepen. Ik heb dat bewust gedaan. Want ik denk dat je als school ook je plaats moet innemen in zo'n gemeenschap. Om de relatie goed te houden. En die is hier altijd goed geweest. Het is een mensvriendelijk dorp. Misschien dat daarom hier van overspannenheid of stress geen sprake is", vermoedt Mollen.

Maar ook aan het gemoedelijke Zijtaart gingen de ontwikkelingen in het onderwijs niet voorbij. "Vroeger was het allemaal heel voorspelbaar. Je wist precies welke dag waar je aan toe was. Werkoverleg met de collega's hadden we altijd als we buiten op de speelplaats surveilleerden. Vergaderen deden we eigenlijk nooit."

Inmiddels ontkomt het hoofd van de Zijtaartse basisschool er niet aan om minstens een paar keer in de week te vertgaderen. "Er is veel meer management in de sschool gekomen, we kunnen niet meer zonder overleg. Maar dit soort onderwijs is ook goed. Als je met deze manier van werken zorgvuldig en goed kunt omspringen, kun je verantwoord onderwijs garanderen. Ik zou de klok ook niet meer willen terugdraaien."

"Hier op school noemen ze me nog allemaal 'meneer' Mollen, zegt hij. "Je hebt in zo'n dorp toch een bepaald aanzien, bent ook voor mensen een vertrouwenspersoon. De mensen kwamen nogal eens om raad." Of dat na 1 januari ook nog zo is, moet blijken. Dan sschuift Cor Mollen de lade van zijn bureau definitied dicht. Hij maakt dankbaar gebruik van de Dop-regeling, waardoor oudere leerkrachten veervroegd uit kunnen treden. "Het is een aantrekkelijke regeling. Je zou onverstandig zijn om er geen gebruik van de maken", vindt Mollen.

Vandaag nemen de kinderen afscheid van hun schoolhoofd. Vrijdag is er om drie uur een receptie voor genodigden en vanaf zes uur kunnen andere belangstellenden afscheid nemen.
 
Brabants Dagblad, 22 december 1988   Twee muzikanten van fanfare Sint Cecilia uti Zijtaart zijn uitgenodigd om deel te nemen aan de Brabantse kampioenschappen voor solisten op zaterdag 11 februari te Vught. Het zijn Marieke van Zutphen (alt-saxofoon) en Walter van de Berkmorel (schuiftrombone). Van de Berkmortel promoveerde onlangs naar de eredivisie.

Op een concours te Reek behaalden Gijsbert van Cuyk en Gert-Jan van Asseldonk, beiden op bugel, een eerste prijs, evenals Albert van Zutphen op schuif-trombone en Juriaan Banens op tenor-saxofoon.
 
Brabants Dagblad, 22 december 1988   In zaal De Beukenhof in Odiliapeel wordt vanavond weer een liederenhofke gehouden. Een avond gezellig en ongedwongen zingen en genieten van diverse optredens. Dit keer is dat onder meer het duo Zullie uit Zijtaart en een groep uit Veghel die Ierse volksmuziek brengt.
 
Notulen ponyclub   Activiteiten van ponyclub De reigertjes in 1988

4 april: concours te Erp
10 april: concours
17 april: concours in de Schaijkse bossen
1 mei: concours te Zeeland
8 mei: concours te Zijtaart. Beker voor de best paraderende kleine afdeling.
15 mei: concours in Odiliapeel
3 juli: concours
25 september: concours
 
Brief aan Martien van Asseldonk in Sri Lanka op 31 december 1988   Destijds hadden we een groepje dat jongerenmissen in elkaar zette (Tineke van Asseldonk en Jan Habraken zaten er ook in). Het was altijd heibel met pastoor Verra. In plaats van dat hij de zaak ondersteunde of tenminste gedoogde, brak hij alles tot de grond toe af. Een stuk of drie jongerenmissen met een kerk vol volk en de puf was eruit. Ik weet nog dat de pastoor onze misboekjes onder censuur zette en een keer een helemaal gereed-zijnd proef-eksemplaar middendoor scheurde. Dat was de bekende druppel.

Slechter kan haast niet zou je zeggen, maar die pastoor die ze nu uit Belgiė hebben laten komen is helemaal rampzalig. Het is een bekend feit dat de kerken stilaan leeglopen, maar deze goede herder doet er werkelijk alles aan dat proces in Zijtaart binnen de kortst mogelijke tijd te voltooien. Er zijn in Zijtaart wat initiatieven om de bevolking bij het geestesgebeuren in de kerk te betrekken, maar verder dan het laten voorlezen van een duffe lezing door wat veertigers en vijftigers (met respekt) komt men amper. Behalve dan dat er ook een jongerenkoor is met een tekstgroep.

En nu komt het verhaaltje: deze groep had een nachtmis (19.00 uur) in elkaar gezet. Pastoor Magis(traat) belde ongeveer een uur tevoren iemand van de tekstgroep op (ik meen Ad van Nunen of Pietje Steenbakkers (van de Tillaart)) dat hij met een hoop onderdelen niet eens was… Maar ja, wat kun je binnen die tijd nog veranderen? Niet veel natuurlijk en de tekstgroep had daar ook helemaal geen zin in.

De mis zelf was een ramp: de pastoor, die nu eenmaal de microfoon voor zich heeft!, deed waar hij zin in had en liet het koor en de tekstlezers min of meer barsten. Bepaalde lezingen werden gewoon overgeslagen en het koor moest maar zien of en hoe man aan de beurt kwam. Schandalig en ontmoedigend, maar wat doe je eraan? Een ding kun je in ieder geval doen en dat deden ze na de mis: de pastoor werd bij de kerkdeur opgewacht en flink op zijn donder gegeven. Met een krachtige smak werd de kerkdeur dichtgesmeten en onze geestelijke vader vertrok. Rchting Ter Schure?
 
Foto's: collectie Aard van Hoof (eerste vier) en Jong Nederland (laatste vier)   In de laatste week van december werd de traditionele hike (voettocht) gehouden door de junioren van Jong Nederland.









 
Brief van Jan van den oever aan Martien van Asseldonk in Sri Lanka op 31 december 1988; foto: collectie Aard van Hoof   Zo op het einde van het jaar zijn er altijd tal van aktiviteiten. Wiljan van Hoof had (via Jong Nederland) een Top-100-Allertijden voor Zijtaart op touw gezet. Zo’n 80 Zijtaarders hadden hun persoonlijk Top 10 ingeleverd en het resultaat daarvan werd gisteravond bij Ton de Rooij gedraaid. Het was mooi druk en het bier smaakte goed. De muziek was uiteraard over het algemeen goed. Wat gegevens: veel platen van Dire Straits en U2, teveel hardrock, en de Top 3: 1.Hotel California, 2. Money for Nothing, 3. Meat Loaf.







 
Bouwstijlen - Thema's - Groei - Organisaties - Veldnamen
Afkortingen - Toelichting verenigingen - Toelichting Huizen - Toelichting Kroniek - Downloads